ਜਦੋਂ ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੈਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਣਗੇ?" ਇਸ ਉੱਤੇ ਪੂਰਬੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਸੰਤਾਵਨਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਹੀ ਰੋ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ ਸ੍ਯਾਮੋਵਟ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪੂਰਬੀ ਦੇਵੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਥੇ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਏਂ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਜਿਥੇ ਪੂਰਬੀ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕੁਮਾਰੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਹੇ ਜਹਨਵੀ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਨਾ, ਚੰਡਾਲ ਮਾਰਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਕਰੇ—ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਧੋਖਾ, ਵਜੀਬ ਨਾ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰੇ—ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਲੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਦੀ, ਇਥੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ। ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਇਥੇ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?" ਪੂਰਬੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਹਨਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ—ਜੋ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ, ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਜੋਗ ਤੋਂ ਅੱਗੇ—ਉਹ ਹੈ ਸ਼ੁਭ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਧੀਆ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਇਕੋ ਦਿਨ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸੋ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਜਿਹੜੀ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ-ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਟੁੱਟਣ ’ਤੇ ਪਤਨੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯੁ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚੋ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਿਲਾ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਲੇ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਜੇ ਦਸਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਉਹ ਭੀ ਮੈਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦਾ ਵਰਤ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਰਵੀਂ, ਬਾਰਹਵੀਂ ਤੇ ਤੇਰਹਵੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਜੋ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਦਸਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਨਦੀ ਦੇਵੀ, ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ (ਹਲਾਹਲ) ਖਾਣਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਰਵੀਂ ਦਾ ਵਰਤ ਦਸਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਗਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰੌਰਵ ਆਦਿਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਮੰਨੋ; ਜੇ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਛੱਡ ਦੇਵੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਸਹੀ ਸੰਯੋਗ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਜਿਹਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਪੁੰਨ-ਮਾਤਰਾ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਵਾਧਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: "ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੈਨੂੰ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਪਾਪ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਗਤਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਨਿਰਮਲ ਦਾਮੋਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" ਪੂਰਬੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ, ਅੱਧੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਭਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਇੱਕ ਤਾਮੇ ਦਾ ਘੜਾ ਭਰ ਕੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾਓ; ਫਿਰ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਓ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋਏ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਜ਼ੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਨਰਮ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿਓ। ਜਨੇਊ, ਨਵਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉੱਤਰੀਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਲੰਮੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੰਡ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਘੁੱਟਣ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।