ਇਕ ਵਾਰ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਿ ਦੀ ਕਥਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਹਰੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਵਿਖੇਰਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਖੇਰੋ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ 'ਤੇ "ਸਵਧਾ" ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੋ; ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਰੀਤਿ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਕੇ, ਕਰਤਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਸਾਡੀ ਦਾਤਾ ਸੰਖਿਆ ਵਧੇ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਚਿਰ ਜੀਵਨ ਰਹੇ; ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ, ਸਾਡੀ ਦਾਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇ।" "ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣ; ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ।" ਅਗਨੀਮਤ ਦੀ ਬਤਾਈ ਅਨਵਾਹਾਰਯਾ ਦੀ ਰੀਤਿ ਹੈ: ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਸਮੇਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਗਾਊਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅੱਗ, ਜਾਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਜਾਂ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਿਖੇਰੋ, ਜਾਂ ਜਲ ਨਾਲ ਵਿਗਾ ਦਿਓ। ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਮੱਧ ਪਿੰਡ ਖਾਏ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਾਧੇ ਦੀ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਭੋਜਨ ਪਿੰਡ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤਿ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰੀਤਿ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸਤਕਾਰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਖਾਓ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਯਾਤਰਾ, ਉੱਦਮ, ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ ਜਾਂ ਭਾਗ ਲਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਜਾ ਭੋਜਨ, ਯਾਤਰਾ, ਉੱਦਮ, ਸੰਭੋਗ, ਪਾਠ, ਝਗੜਾ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣਾ–ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਇਸ ਰੀਤਿ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਖ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਕਨਿਆ, ਕੁੰਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਜਾਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਸਪੀੰਡਿਕਰਨ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤਿ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਏ। ਹੁਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਵਿਸ਼ਵ ਸ਼੍ਰਾਧ", ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰਾਇਣ-ਦੱਖਣਾਇਣ, ਵਿਸ਼ੁਵ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਸੀ, ਅਮਾਵੱਸ-ਅਸ਼ਟਕਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ–ਇਹ ਸਮੇਂ ਹਨ। ਆਰਦਰਾ, ਮਘਾ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਧਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ; ਗਜਛਾਇਆ, ਵਿਅਤੀਪਾਤ, ਵਿਟੀ, ਅਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਦਿਨ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਅਤੇ ਨਭਸਯ ਦੀ ਤੇਰਹੀਂ। ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਨਵੰਤਰਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਵੀ, ਗਿਆਨੀ ਸ਼੍ਰਾਧ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਦੀ ਨੌਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਬਾਰਹੀਂ, ਚੈਤ੍ਰ ਅਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੀਜ। ਫਾਲਗੁਨ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸ, ਪੌਸ਼ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਆਸ਼ਾਢ ਦੀ ਦਸਵੀਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਸਤਵੀਂ। ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਆਸ਼ਾਢ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਕਾਰਤਿਕੀ ਅਤੇ ਫਾਲਗੁਨੀ ਪੂਰਨਿਮਾ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੰਦਰਵੀਂ। ਇਹ ਕਰਮ, ਮਨਵੰਤਰਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਪੂੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਤਿਲ ਵਾਲਾ ਜਲ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੀਤਿ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ–ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ; ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਮਹਾਲਯਾ ਮਹੋਤਸਵ 'ਤੇ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਮੰਦਿਰਾਂ, ਗਾਊਸ਼ਾਲਾ, ਟਾਪੂ, ਬਗੀਚੇ, ਘਰ, ਅਤੇ ਸਾਫ, ਨਿਰਾਲੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਅਤਿ ਸੰਯਮੀ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਗੁਣ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮੰਤ੍ਰਣ ਕਰੋ। ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਮ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਇੱਕ-ਇੱਕ; ਇੰਝ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ, ਪਰ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਅਤਿਰਿਕਤਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਆਸਨ ਨਾਲ ਕਰੋ; ਦੋ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਭਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਰੱਖੋ। "ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ" ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਜਲ, ਜਾਂ "ਯਵੋਸੀ" ਉਚਾਰ ਕੇ ਜੌ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ। "ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਸਾ" ਆਦਿ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਜੌ ਵਿਖੇਰੋ: "ਤੂੰ ਅਨਾਜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਜੌ, ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਧੀਨ।" ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ, ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਆਰੰਭ ਕਰੋ; ਪਹਿਲਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦਾ ਆਸਨ ਬਣਾਓ, ਤਿੰਨ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, "ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ" ਉਚਾਰ ਕੇ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਓ; "ਤਿਲੋਸੀ" ਉਚਾਰ ਕੇ ਤਿਲ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਪਾਤ੍ਰ ਲੱਕੜ, ਪੱਤਿਆਂ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਦਰਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਦਾਨ–ਸਭ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹਨ। ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਅਖੂਤ ਪੂੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਪਾਤ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਤ੍ਰ ਚੁਣ ਕੇ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, "ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤੀ" ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਿਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਲਓ। "ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਾਂਗਾ" ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਲੈ ਕੇ, Ṛਗਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰ "ਉਸ਼ੰਤਸ ਤਵਾ" ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰੋ। "ਯਾ ਦਿਵ੍ਯੇਤੀ" ਉਚਾਰ ਕੇ ਅਰਘਿਆ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਦਿਓ; ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਸਰਾ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਪਿਤਰ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖੋ; ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਸੇਵਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤਿ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧ, ਅਤੇ ਕਰਤਾ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਪੂੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।