ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਜੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲਗਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਅਟੱਲ, ਮਨੋਂ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਲਗਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਿਵਤਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਰਨਨ ਪਿਤਰ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੰਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਰੋਗ੍ਯਦਾਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਮੈਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਕਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ? ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਭੋਜਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?" ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅੰਨ, ਜਲ ਜਾਂ ਦੁੱਧ, ਮੂਲ-ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਨਿੱਤਯ (ਰੋਜ਼ਾਨਾ), ਨਾਇਮਿਤਤਿਕ (ਮੌਕੇ ਦੇ), ਅਤੇ ਕਾਮ੍ਯ (ਇੱਛਤ)। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿੱਤਯ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰਘ ਅਤੇ ਆਵਾਹਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਜੋ ਦਿਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੇ, ਉਹ ਅਦੈਵਤ ਪਰਵ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਪਰਵ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਰਵ ਵਿਧੀ ਲਈ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਣਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਨ: ਪੰਜ ਅੱਗੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਸਨਾਤਕ, ਤਿੰਨ ਸੌਪਰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਛੇ ਵੈਦਿਕ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ। ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਵੈਦਿਕ ਵਿਦ੍ਵਾਨ, ਮੰਤ੍ਰੀ, ਗਿਆਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਨਾਚਿਕੇਤਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਧੁ ਯਜ੍ਯ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਸਵਾਧ੍ਯਾਇਨ, ਇਹ ਸਭ ਯੋਗ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤ, ਪਿਤਰ ਭਗਤ, ਸੂਰਜ ਉਪਾਸਕ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸੀ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਤਿਤ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨਪੁੰਸਕ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦਿੱਖਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ। ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਚਾਹੇ ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਨਿਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੱਜੇ ਘੁੱਟ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਆਸੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਕ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰੋ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ, ਦੋਵੇਂ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਕਰੀਏ। ਪਿਤਰ ਯਜ੍ਯ, ਜਿਸਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਲਈ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਵਾਹਾਰ੍ਯਕ ਸ਼੍ਰਾਧ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼੍ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਦੱਖਣੀ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕਰੋ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ; ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਚਰੁ ਜਾਂ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰੋ। "ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ" ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੋ; ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਅਰਪਣ ਅੱਗੇ ਕਰੋ। ਪਿੰਡ ਇਕ ਬਲਿਸ਼ਟ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਚੌੜੇ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਜੜੀ ਤਿੰਨ ਕਪਾਂ ਵਾਲੀ ਚਮਚ, ਹੱਥ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਚਿਕਣ, ਰਤਨੀ ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਾਓ। ਪੀਤਲ ਦੇ ਘੜੇ, ਛਾਣਣ, ਸਮਿਧਾ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਰੱਖੋ। ਤਿਲ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੌਲੇ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੋ। ਘਰ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਓ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਵੋ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਸੀਟਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਇਕ-ਇਕ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵੇ, ਪਰ ਵਿਧੀ ਜਟਿਲ ਨਾ ਕਰੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਕਰਮ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਆਪ੍ਯਾਇਆਨ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਛਿੜਕਾਅ ਆਦਿ ਕਰੇ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤ ਵਿਧੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰਪਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਜਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਨਾਲ ਖੱਬੇ ਹੱਥ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਤੇ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਰੇਖਾ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਰਪਣ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੋ; ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਵੀ ਉਥੇ ਵਿਛਾਓ। ਹਰ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਮ ਤੇ ਗੋਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ। ਉਹ ਦਰਭਾ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਮਿਲੀ, ਹੱਥ ਪੂੰਛੋ; ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੋ। ਜਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਅੱਗ ਤੇ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਰੱਖੋ; ਫਿਰ, ਵਿਦ੍ਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦੀ ਆਵਾਹਨ ਤੇ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰੋ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਵੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੋ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ, ਚਾਹੇ ਵਿਛੇਤ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਜੀ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈ।