ਅਚੋਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਲਜਜਤ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੁਰਤਿ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਲਜਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਿਤਰ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: “ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਦੇਹ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸੀ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਜੇਕਰ ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਗੀ। ਅਠਵੀਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਛੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ।” “ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲਕੜੀ ਲੰਘਣ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਠਿਨਾਈ ਸਹੇਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਾਸੂ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ। ਆਪਣੇ ਕੁਆਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਉਹ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ; ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਗੀ। ਬਦਰੀ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਾਦਰਾਯਣ, ਇਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ।” “ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਘਰ, ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ: ਰਾਜਾ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰ। ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਉਸ ਵਿਦਵਾਨ ਲਈ ਮੁੜ, ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਕਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਕਾ ਵਜੋਂ, ਸਦਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।” “ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ, ਅਚੋਦਾ, ਵਜੋਂ ਜਾਨੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਈ; ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਉਸਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਭੋਗਿਆ।” ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਿਭਰਾਜਾ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਬਰਹਿਸ਼ਾਦ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਵਾਈ ਰਥ ਹਨ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਵਿਲਾਸਤਾ ਭਰੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦਾਨਵ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ। ਯਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੁਲਸ੍ਤਯ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਵਾਨ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁਆਰੀ ਪੀਵਰੀ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਪੀਵਰੀ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ: “ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪਤੀ ਦੋ ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੋਵੇ।” ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੂੰ, ਨੇਕ ਆਤਮਾ, ਉਸ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ।” “ਤੇ ਤੇਰੀ ਇਕ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਰਤੀ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸਾਤਵਤ, ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।” ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੌਰਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਹ ਕਰੀਏ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੌਰਾ ਨਾਮ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸੁਕਨਯਾ, ਸਾਧਯਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਰੀਚਿਗਰਭਾ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਪਾਵਦੇ ਹਨ। ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਸਵਰਗ ਭੋਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ-ਜਨਮੀ ਧੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਅੰਸ਼ੁਮਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਾਂਚਜਨ ਦੀ ਪੁੱਤ-ਵਧੂ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲੀਪ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਦਾਦੀ ਹੈ; ਕਾਮਦੁਘਾ ਲੋਕ ਇੱਛਤ ਭੋਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਸਵਧਾ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਹਨ; ਅਜਯਪਾ ਲੋਕ ਕਰਦਮ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਜੋ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ। ਪੁਲਹਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਵੈਸ਼ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ departed ਸੱਜਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਵਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭੈਣਾਂ, ਦੋਸਤ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮਾਂ-ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ-ਜਨਮੀ ਧੀ ਵੀਰਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਹ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਸ਼ਟਕਾ ਬਣੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਗਈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਮਨਸਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਪਿਤਰ ਸੋਮਪਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਧਰਮ-ਰੂਪ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਨਮੇ, ਯੋਗੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਜਨਮੀ ਹੋ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਧੀ ਨਰਮਦਾ, ਨਦੀ ਵਜੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਹਰ ਥਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣਕੇ, ਲੋਕ ਸਦਾ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਯੋਗ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮੁਲ਼ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ; ਸਭ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਪਾਤਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।