ਇਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜੇਤ ਰਹੇ—ਉਤਕਲ, ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ। ਉਤਕਲ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਉਤਕਲਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਗਿਆ ਦੀ ਨਗਰੀ ਗਯਾਪੁਰੀ ਕਹੀ ਗਈ। ਹਰਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਸਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੂੰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਦੇਵ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਫਲਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧ્યਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਨਾਭਾਗ, ਅੰਬਰੀਸ਼, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ। ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤ ਅਤੇ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਸੀ। ਆਨਰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਚਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਤੇਜਸ਼ਵੀ ਸੀ। ਆਨਰਤ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਾਂ ਪਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ। ਰੋਚਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਰੈਵਤ ਜੰਮੇ। ਕਕੁਦਮੀ, ਜੋ ਕਿ ਰੋਚਮਾਨ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਦੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਕਰੂਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਰੂਸ਼ ਜੰਮੇ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰ ਨੇ ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਨਿਮੀ ਅਤੇ ਦੰਡਕਾ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਉਤਮ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਬਾਕੀ ਅਟਟਾਲੀ (ਅਠਤਾਲੀ) ਰਾਜੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜੰਮੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥਾ ਜੰਮੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯੋਧਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੁ। ਪ੍ਰਿਥੁ ਤੋਂ ਅਰਦ੍ਰਸ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਵਸਤ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਗ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼੍ਰਾਵਸਤ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ, ਫਿਰ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਜੰਮੇ। ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ ਨੇ ਦੈਤ ਦੂੰਧੁ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ 'ਧੂੰਧੁਮਾਰ' ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ—ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ, ਘ੍ਰਿਨਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ। ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਮੋਦ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਰਿਅਸ਼ਵ। ਹਰਿਅਸ਼ਵ ਤੋਂ ਨਿਕੁੰਭ, ਫਿਰ ਸਮ੍ਹਤਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਅਕ੍ਰਿਤਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਰਣਾਸ਼ਵ ਹੋਏ। ਰਣਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਧਾਤਾ ਜੰਮੇ। ਮੰਧਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਅਤੇ ਧਰਮਸੇਤੁ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਮਚੁਕੁੰਦ ਵੀ ਮੰਧਾਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਏ। ਪੁਰੁਕੁਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁੱਸਹ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਭੂਤਿ, ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ, ਅਤੇ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਜੰਮੇ। ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਰਥ, ਫਿਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰੋਹਿਤ ਜੰਮੇ। ਰੋਹਿਤ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹੂ, ਅਤੇ ਬਾਹੂ ਤੋਂ ਸਾਗਰ, ਜੋ ਬੜਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ—ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਭਾਨੁਮਤੀ—ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿ ਔਰਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਔਰਵ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤੇ—ਇੱਕ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਦੂਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ। ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਮਨਿਆ, ਭਾਨੁਮਤੀ ਨੇ ਅਨੇਕ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਸਮੰਜਸਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਅਸ਼ਵ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਣੁ ਦੁਆਰਾ ਦਗਧ ਹੋ ਗਏ। ਅਸਮੰਜਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭਾਗੀਰਥ ਜੰਮੇ। ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਭਾਗ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਨਾਭਾਗ ਤੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੰਧੁਦਵੀਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਯੁਤਾਯੁ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਿਤੁਪਰਨ ਜੰਮੇ। ਰਿਤੁਪਰਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਲਮਸ਼ਾਪਾਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰਵਕਰਮ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਨਰਣਯ, ਫਿਰ ਨਿਘਨ। ਨਿਘਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ—ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਮ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨੇ ਗਏ। ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। ਰਘੁ ਤੋਂ ਦਿਲੀਪ, ਫਿਰ ਅਜ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੀਰਘਬਾਹੁ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਜੰਮੇ। ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ ਜੰਮੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਰਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਰਚੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਅਤਿਥੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਾਧ, ਫਿਰ ਨਲਾ, ਨਾਭਾਗ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ ਹੋਏ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਨਿਕ, ਫਿਰ ਅਹਿਨਾਗੁ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਹਸ੍ਰਾਸ਼ਵ ਜੰਮੇ। ਫਿਰ ਚੰਦਰਾਵਲੋਕ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਰਾਪੀਡ, ਉਸ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਗਿਰੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰ। ਚੰਦ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਜੋ ਧਰਮ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।