ਇਲਾ ਦੇ ਕੋਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੁਧਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਤੂੰ ਇਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ! ਮੈਂ ਬੁਧਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਦਿਆਵਾਨ." ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਹੈ। ਇਲਾ, ਬੁਧਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਘਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਿਆ। ਇਲਾ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਮਝਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, "ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਉੱਚ ਆਚਰਨ! ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੰਸ਼! ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਲਈ ਵੀ—ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਉੱਚੀ ਸੁੰਦਰਤਾ!" ਇਲਾ ਨੇ ਬੁਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਅਜੋਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਇਕ ਦਿਨ, ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸਰਾਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ, "ਇਹ ਚੰਦਰਪ੍ਰਭਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਘੋੜੀ।" ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ, "ਇਹ ਵਧੀਆ ਘੋੜੀ ਮਾਯਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਈ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ। "ਇਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਕੀ ਹੈ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਾਵਨ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ ਸੀ—ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਜੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਘੋੜੀ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ; ਇਲਾ ਮੁੜ ਆਦਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰਾ।" "ਇਸੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਉੱਦਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਨਾਕੀ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਹੈ—ਹੁਣ ਕੀ?" "ਜੋ ਫਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਤੋਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੀਰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ?" "ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਘੋੜਾ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਇਲਾ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਉਹ ਵੀਰ ਆਦਮੀ ਸੀ; ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਮੁੜ ਨਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਬੁਧਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਇਲਾ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ। ਇਲਾ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਬੁਧਾ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਰਾ, ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ ਹੋਈ; ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਰਾਜਾ, ਇਲਾ, ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰੂਰਵਸ, ਪੂਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਲਾ, ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੁੜ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਅਜੈਤ (ਅਜਿੱਤ) ਸਨ। ਉਤਕਲਾ, ਫਿਰ ਗਯਾ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਹਰੀਤਾਸ਼ਵ; ਉਤਕਲਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਤਕਲਾ, ਤੇ ਗਯਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਗਯਾਪੁਰੀ ਹੋਈ। ਹਰੀਤਾਸ਼ਵ ਦਾ ਖੇਤਰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੂਰਵਸ ਨੂੰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤਾ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਧਰਤੀ, ਫਲ-ਫੂਟਾਂ ਤੇ ਜੀਵਣ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਵੱਡਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਭਾਗ ਤੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠ, ਤੇ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਮਹਾਬਲੀ; ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੁਕਨਿਆ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਆਨਰਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਚਮਾਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਆਨਰਤਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਮ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਗਰ ਹੋਈ। ਰੋਚਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਾ ਸੀ, ਤੇ ਰੇਵਾ ਤੋਂ ਰੈਵਤਾ; ਕਕੁਦਮੀ, ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ, ਹੋਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ; ਕਰੂਸ਼ਾ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਰੂਸ਼ਾ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਧ੍ਰਾ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ, ਨਿਮੀ, ਤੇ ਦੰਡਕਾ ਸਨ। ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮੇਰੂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਜੰਮੇ। ਤੇ ਹੋਰ ਅਠਵੀਂ (48) ਸੌ ਵਿੱਚੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੇਰੂ ਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਕਕੁਤਸਥਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਯੋਧਨ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੂ, ਵਿਸ਼ਵਸਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੂ। ਅਰਦ੍ਰਸ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ; ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਵਸਤ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸੁਮੀ, ਅੰਗਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ ਨਗਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਵਲਾਸ਼ਵ। ਉਸ ਨੇ ਧੁੰਧੂ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦ੍ਰਿਢਸ਼ਵ ਤੇ ਘ੍ਰਿਨੀ। ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਦ੍ਰਿਢਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਮੋਦਾ, ਤੇ ਹਰੀਆਸ਼ਵ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਹਰੀਆਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਮਹਤਾਸ਼ਵ; ਸਮਹਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ: ਅਕ੍ਰਿਤਾਸ਼ਵ ਤੇ ਰਣਾਸ਼ਵ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਰਣਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਧਾਤਾ ਜੰਮਿਆ; ਮੰਧਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਤੇ ਧਰਮਸੇਤੁ, ਰਾਜਾ। ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੁਚੁਕੁੰਦਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਬਲੀ ਮਿਤ੍ਰ; ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁੱਸਹਾ, ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਸੁਮੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਲਾ ਤੇ ਬੁਧਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਂ, ਪਰਮਪਰਾ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀ ਰਹੀ।