ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਭ੍ਰੂਣ ਨੂੰ ਸੱਤ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਤੋਂ ਬੱਚੇ ਜਦੋਂ ਰੋਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਮੁੜ ਰੋਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਫੇਰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਦ ਉਹ ਅਜੇ ਭੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨੰਜਾ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਾ ਰੋਵੋ।" ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਕਿਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁੜ ਜੀ ਉਠੇ ਹਨ?" ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। "ਇਹ ਫਲ ਪੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਦੀ ਮਾਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇੱਕ ਤੋਂ ਕਈ ਬਣ ਗਏ, ਤੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਟੂਟ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਨਾ ਰੋਵੋ" ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਰੋਏ, ਅਤੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਮਰੁਤ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਫੇਰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਮੈ ਮਕਸਦ ਦੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਜਗਿਆਂ 'ਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਰੁਤ ਬਣ ਗਏ; ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਰਹੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬੜੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੂਜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਪૃਥੁ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ, ਯਜਨਾਂ, ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।" ਉਸ ਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਲਾਂ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਿਣ ਨੂੰ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ, ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ, ਯਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵੇਤਾਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ, ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਏਰਾਵਤ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਾਇਆ। ਸੁਪਰਣ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ, ਉਚੈਸ਼੍ਰਾਵਸ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ, ਬਲਦ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਨੂੰ। ਪੂਰਬ ਦਾ ਰਾਖਾ ਸੁਵਰਮਾਣਾ ਤੇ ਅਰਾਤਿਕੇਤੂ, ਦੱਖਣ ਦਾ ਸ਼ੰਖਪਦ, ਪੱਛਮ ਦਾ ਸਕੇਤੁਮੰਤ, ਅਤੇ ਭੂਵਨਾਣਡਗਰਭਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉੱਤਰ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹਿਰਣਯਰੋਮਾਣਾ, ਜੋ ਬਦਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬਣਾਇਆ। ਅੱਜ ਤੱਕ, ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਰਾਖਿਆਂ ਨਾਲ, ਪૃਥੁ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਯੁੱਗ ਮੁਕਿਆ ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁੱਗ ਆਇਆ, ਤਦ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਹੁਣ ਸਭ ਮਨਵੰਤਰਾ, ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਕਰਮ, ਕਲਪ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।" ਪੂਰੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਕੁਰੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ੀ: ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੱਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਆਗ્નੀਧ੍ਰ, ਆਗਨਿਬਾਹੂ, ਵਿਭੂ ਅਤੇ ਸਵਨਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਜੋਤਿਸ਼ਮਾਨ, ਦੁਯਤਿਮਾਨ, ਭਵਿਆ, ਮেধਾ, ਮেধਾਤਿਥੀ, ਵਸੁ—ਇਹ ਦਸੇ, ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਧਾਈ। ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲਯ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਚ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਾਯੰਭੂਵ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਈ, ਹੁਣ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਨਭੋਨਭ, ਪ੍ਰਭ੍ਰਿਤੀ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਕੀਰਤਿਵਰਧਨ। ਦੱਤਾ, ਅੱਗਨੀ, ਚ੍ਯਵਨ, ਸਤੰਭ, ਪ੍ਰਾਣ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਅਰਵਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸ਼ਿਤ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ: ਹਵੀੰਦਰ, ਸੁਕ੍ਰਿਤ, ਮੂਰਤੀ, ਆਪ ਅਤੇ ਜੋਤਿਰਥ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਨ, ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਦੂਜੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਸ਼ੁਭ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਵੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਉਥੇ ਉੱਤਮ ਨਾਮਕ ਮਨੂ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਈਸ਼, ਊਰਜਾ, ਤਨੂਜ, ਸ਼ੁਚਿ, ਸ਼ੁਕਰ, ਮਧੁ, ਮਾਧਵ, ਨਭਸੀ, ਅਤੇ ਨਭਸ; ਸਹ ਅਤੇ ਸਹਸਯਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਤਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਭਾਨਵ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੌਕਭਿੰਡੀ, ਕੁਟੁੰਡ, ਦਾਲਭਯ, ਸ਼ੰਖ, ਪ੍ਰਭਾਹਿਤ, ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਸੰਮਿਤੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵਧੇ। ਚੌਥਾ ਮਨਵੰਤਰਾ, ਜੋ ਤਾਮਸਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ: ਕਪੀ, ਪૃਥੁ, ਅੱਗਨੀ, ਅਕਪੀ ਅਤੇ ਕਵੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਯਧਾਮਨ ਅਤੇ ਔਨਾਉ—ਇਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਂਵਾਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਤਾਮਸਾ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਕਲਮਸ਼, ਤਪੋਧਨਵਿਨ, ਤਪੋਮੂਲ, ਤਪੋਧਨ, ਤਪੋਰਾਸ਼ੀ, ਤਪੱਸਿਆ, ਸੁਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰੰਤਪ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।