ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਮਰ ਹੈ, ਖਯਾਤੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਧਿ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਲਕਸ਼ਮੀ' ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਬੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਮੁੜ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਫਿਰ ਮੰਗਿਆ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਲਾਲਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੇਸ਼ਵਾ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ।" ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਕਮਲ-ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੋ।" ਦਿਆਲਤਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਚਾਬੀ ਚਾਬੀ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਖਦੇ, "ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।" ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ, ਕੇਸ਼ਵਾ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਲਾਓ।" ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਫਿਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ, "ਸ਼ਹਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ; ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਪਵੇਗਾ।" ਭ੍ਰਿਗੁ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੱਖ ਲੈ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।" ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਓਗੇ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁਖ ਸਹਿਣੇ ਪੈਣਗੇ।" ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਪਾਵੋਗੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।" ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵਾ ਨੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ, ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣਨ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਈ ਦੁਖ ਸਹਿਣੇ ਪੈਣਗੇ।" "ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁਖ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜਦ ਵੀ ਕੋਈ ਦਿਵਿਆ ਕਾਰਜ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਆਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ, ਪਦਮਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ; ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਕੇਸ਼ਵਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਨਾ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਸ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲਓ, ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਭ੍ਰਿਗੁ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕੇ? ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।" "ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਖੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰੋ; ਜਦ ਸਮਾ ਆਵੇ, ਮਾਧਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਗਾਊਂਗਾ।" "ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਸਭ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ।" ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਵਿਦਾਇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਮੁੜ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਮਾਲਕ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ ਹਨ, ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹਜ਼ਾਰ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪੁਰੁਸ਼, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਤੇ ਉਪਜਦਾ ਰਹੇਗਾ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਯਜਨ, ਸਭ ਭੋਗ, ਘੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਜਨਮੇ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਯਜਨ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ, ਗਾਂ, ਧਾਤੂਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਤੁਹਾਡੀ رانੋਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮੇ।" "ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਚੰਦ, ਮਨ ਤੋਂ ਹਵਾ, ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੱਗ ਜਨਮੀ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼, ਸਿਰ ਤੋਂ ਸਵਰਗ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਿਆ।" "ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬਰਗਦ ਇਕ ਛੋਟੀ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਸਮਾਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ-ਸਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ।" "ਬਰਗਦ ਬੀਜ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਫੈਲਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਫੈਲਿਆ।" "ਜਿਵੇਂ ਕੇਲੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣੀ ਛਾਲ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ।" "ਵਹ ਅਨੰਦਮਈ ਸ਼ਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ; ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ।" "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਖਰੇ ਵੀ ਹੋ, ਇੱਕ ਵੀ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਆਦਿ-ਪਦਾਰਥ, ਪੁਰੁਸ਼, ਵਿਸ਼ਵ-ਪਤੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ, ਸਭ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ—ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੀ ਬੋਲਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।