ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਹਰੀ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਗਈ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਵਚਨ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਾਂਗੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰਿਆ।" ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਦੈਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਵੀਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛੀਨ ਲਿਆ; ਉਹ ਦਾਨਵ, ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਇਆ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਆਈ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕਲਸ਼ ਦੇ ਦੋ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਰਹਾਂਗੀ," ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਦਾਨਵ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਨਾਰੀ (ਮੋਹਿਨੀ) ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ। ਦਾਨਵਾਂ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਨਾਰੀ ਵੱਲ ਦੌੜੇ; ਪਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਹਾਰ ਗਈ। ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਦਾਨਵ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਂਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗੁ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ, ਦਾਨਵ ਨਾਰੀਆਂ ਵੱਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਧਰਮਰੂਪ ਅਗਨੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ (ਸ਼ੰਕਰ), ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਗੇ।" "ਇਹ ਦੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲ ਪਏ; ਜਦੋਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ (ਕIncluding ਕੈਲਾਸ) ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ, ਵੱਡੀ ਕਿਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਝੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਖਿਆਤੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੁਆਰਾ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਸਮੇਤ ਜਨਮੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਕੁੰਜੀ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਲੈ ਗਈ; ਉਹ ਦੇਵ ਲੋਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮੁੜ ਮੰਗਿਆ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੂ ਤੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿਓ।" ਫਿਰ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਹਿਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ।" "ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕੁੰਜੀ, ਕੁੰਜੀ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ;" ਪਰ ਭ੍ਰਿਗੂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਕੇਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਦੇ।" ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ; ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ, ਤੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" ਭ੍ਰਿਗੂ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪੱਖ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" "ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਤੂੰ ਦਸ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗਾ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੁਆਰਾ, ਤੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿਣਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ;" ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਭ੍ਰਿਗੂ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਦਸ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣੇ।" "ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਲੈਟਾਂਗਾ।" "ਜਦ ਵੀ ਕੋਈ ਦਿਵਯ ਕਾਰਜ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈਣਾ;" ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: "ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਦਮਾ, ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ; ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।" "ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚੇਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀਂ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲੀ ਮੰਗ ਹੈ।" "ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪ ਦਸ ਵਾਰ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਵਿਚ ਕਾਰਜ ਕਰ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ।