ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਜਿਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਆਲਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹਦੇ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੜ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਉਹ ਕਰਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਕਰਮ ਸੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਕਠੋਰ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਮਾਪਿਆਂ, ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ। ਜੋ ਮੂੜ੍ਹਤਾ ਵਿਚ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ। ਜੋ ਬਾਗਾਂ ਜਾਂ ਜਲਾਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜਦੇ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਲਾਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ, ਜਾਂ ਚੰਡਾਲਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਉਂਦੇ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਤਿ ਮੋਹ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ, ਮੰਦ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਪ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹਨ। ਜੋ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ, ਜਾਂ ਵਾਅਸਨਾ ਵਿਚ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਸੰਗ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਜਿਸਦੀ ਮਾਸਿਕੀ ਨਾ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਜੋ ਪਾਵਨ ਵਰਤ ਕਰ ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਅੰਮਾਵੱਸ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਅੰਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਮਾਸ, ਸੰਗ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਪ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹਨ। ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸਭ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡ ਗਈ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਕੇਵਲ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾ ਕੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਪਰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੈਮਿਨੀ, ਸੁਣ—ਹਰੀ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਿਰਲਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਭਗਤੀ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਸੁਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੈਮਿਨੀ ਜੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'" ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਲਸੀ ਜੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲੱਛਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਤੁਲਸੀ ਵਿਰਲੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਲੱਛੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਥੇ ਵੀ ਇਕ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗਾਯਤਰੀ, ਚੰਡਿਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਯਮ, ਨੈਰਿਤ, ਵਰੁਣ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਤੁਲਸੀ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਵਸੁ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਅਨੇਕਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘਾਹ ਵੀ ਵੱਟਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸ ਰਹੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਹਰੀ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ-ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਜੈਮਿਨੀ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦੱਸਿਆ।