ਉਥੇ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਤੂੰ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ। ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਦ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਭਲੇ-ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਪਾਪ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤ ਅਤੇ ਅਟਲ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਥਾਨ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼?" "ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ," ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ—ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਇੱਜ਼ਤ-ਅਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਏ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕਠੋਰ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਬਿਨਾ ਵਜ੍ਹਾ ਮਾਪਿਆਂ, ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿਰਾਦਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਬਾਗਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲਾਚਾਰਾਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਾਅ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਦੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਰੁੱਖ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਔਰਤ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਮਾਸ, ਸੰਭੋਗ ਜਾਂ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਉਹ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਬਚਨ ਆਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਵਾਨ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨੀਂਦ ਛੱਡ ਕੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਸਭ ਹੋਰ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਵਿਚ ਜੁਟ ਗਿਆ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਜੈਮਿਨੀ, ਸੁਣ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਹੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰਕੇ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਵੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਲਸੀ ਜੀ, ਜੋ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।