ਹਰਿ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਇਹ ਕਾਰਜ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਣ ਬਣਾਕੇ, ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ, ਸੱਪ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਦੋ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਖਾ ਲਏ ਗਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, “ਗੰਗਾ! ਗੰਗਾ!” ਚੀਲਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਜਣੇ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਖ਼ੁਦ ਇੰਦਰ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘਯਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਰੰਭਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ—ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ। “ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੈਤਿਕ ਹੈ, ਰਸਿਕ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।” “ਇਹ ਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੌਸ਼ਲ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਬਣਾਵਾਂਗੀ।” ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ, “ਮੈਂ ਹਰ ਕਲਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ।” “ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣਾਂਗੀ; ਉਹ ਕਹੇ, ‘ਇਹ ਜਾਂ ਉਹ,’ ਇੰਦਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ।” “ਇਸ ਵਿਚ ਕੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿ ਰਾਜਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ?” “ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਰਾਖਾ ਹੈ”—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਸਭ ਉੱਚੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕ ਨੈਤਿਕ ਤੇ ਵਿਵੇਕਵਾਨ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਰਾਜਾ ਖ਼ੁਦ ਸੌਦਾਸਿਆ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਕਿਉਂ?” ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਝਗੜਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਆਈਆਂ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਪੁਸ਼ਪਕ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਢੋਲ, ਨਗਾਰੇ, ਅਤੇ ਡਿੰਡੀਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਜੰਜਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ, ਹਥ-ਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਦਿਵੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਚੰਵਰਾਂ ਨਾਲ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ, ਰਥ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਦਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਸਤਿਆਂ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਟੱਲ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਗੰਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਪਾਪੀ ਮਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਓ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਪੁੰਨ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮੇ, ਉਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣ ਗਿਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਗੁਣ, ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮੇ, ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੂਏ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ, ਸੋਗ ਤੇ ਡਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਤਿਆ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮੇ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਨਾਸਤਿਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੋ-ਜਨਮੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਅੱਗੇ ਦੱਸੋ। ਪਹਿਲਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਜੈਮਿਨੀ, ਉਰਵਿਸ਼ੁਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ-ਸਤਰੀ ਗਮਨ, ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘਾਤੀ, ਮਿਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਝੂਠਾ, ਕਰੂ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਇੰਨਾ ਬੁਰਾ ਤੇ ਪਾਪੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਆਏ। ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਹਿੰਦੇ: “ਸਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।