ਜਦੋਂ ਪਉਂਡਰਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੰਡਪਾਣੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪਉਂਡਰਕ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ-ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ, ਦੰਡਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਕ੍ਰਿਤਿਆ (ਜਾਦੂਈ ਸ਼ਕਤੀ) ਦਿੱਤੀ। ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ, ਅੱਖਾਂ ਪੀਲੀਆਂ ਤੇ ਤੀਖੀਆਂ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ—ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਭਿਆਨਕ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੀ, ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝ ਬੈਠੇ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਦੌੜੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿੜਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤੇ ਆਪ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਤੇ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹਜ਼ਾਰ-ਧੂਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਦੇਖਿਆ—ਜੋ ਪ੍ਰਲਯਕਾਲ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ, ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇਜੀਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਤੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ—ਉਹ ਡਰ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਚੀਕਦੀ ਹੋਈ ਵਾਪਸ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵੱਲ ਭੱਜ ਪਈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਉਸ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ ਚੀਕਦੀ ਹੋਈ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਗਈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਮਹਲ ਤੇ ਕੋਠੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਦੰਡਪਾਣੀ ਰਾਜਾ, ਉਸਦੇ ਸੇਵਕ, ਫੌਜ ਤੇ ਸਵਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜਗਤ-ਵ੍ਰਿਖ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਜਾਦੂਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕੇਵਲ ਰਾਖ ਛੱਡੀ, ਫਿਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਸਮਪਤੀ ਤੇ ਭੰਡਾਰ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ—ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਘਰ, ਕੰਧ ਤੇ ਆੰਗਣ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਹਰੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਤੇਜੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੰਭਵ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਪਉਂਡਰਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਾਦੂਈ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸੋ ਇਕਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਕਮਸ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਵੈਰ ਨਾਲ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਆਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ: "ਉਸਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ?" ਤਦ ਭੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾਓ, ਉਹ ਇਸਦਾ ਵਚਨ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਚਲ-ਅਚਲ ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਸਮੇਤ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸਦਾ ਲਹੂ ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਘੁੱਸ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੁਕਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਬਿਠਾਇਆ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਜੋ ਚਾਹੋ ਮੰਗੋ।" ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਨੂੰ ਦੰਗਲ ਲਈ ਚੁਣ ਲਵੋ।" ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ," ਤੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਭੀਮ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਚੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਵਾਯੂਪੁੱਤਰ ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਜੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਗਏ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ। ਜਦ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਆ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਫਾਟਕ ਤੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਪਰਮ, ਨਿਤ ਆਨੰਦ ਦੇ ਆਸਥਾਨ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤਯੋਗ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ, ਜੋ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਰਾਹੀਂ ਮਾਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਲਈ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਸ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਨੰਦਵ੍ਰਜ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਲਾ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।