ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਤਦ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਨੇ ਖੁਦ ਵਿਜ਼ਯਧਰ ਬਜਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਹੋਵੇ' ਕਿਹਾ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇधर, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ—ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵ੍ਰਖ਼—ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹਰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ 251ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ। ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ: 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ।' ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਨੇ ਮੰਗਿਆ: 'ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਸ਼ਿਵ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰੂਪ ਦਿਓ।' ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ: ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਕੰਚ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਾਂਗੂ ਮਕੁਟ, ਸੁੰਦਰ ਕੇਸ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣ। ਫਿਰ, ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਨੇ 'ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਵਾਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।' ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਨੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀ ਰਥ ਚੜ੍ਹੀ, ਭੜਕਦਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਦਵਾਰਕਾ ਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ: 'ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।' ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਕੰਚ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ ਨਾਲ, ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਕੰਚ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦਾ ਕਮਲ-ਜੈਸਾ ਸਿਰ, ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਕੁੰਦਲ ਨਾਲ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਡਰ ਗਏ। ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੰਡਪਾਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸ਼ੈਵ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਵ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਕ੍ਰਤਿਆ—ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਾਦੂਈ ਸਤਤਾ—ਦਿੱਤੀ। ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਜਲਦੇ ਵਾਲ ਕੇਸ, ਪੀਲੇ ਅੱਖ, ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਰਾਖ ਲਗਾਈ, ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਦੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕ੍ਰਤਿਆ, ਆਪਣੇ ਉਜਾਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ, ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਡਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ,' ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰਤਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ-ਧੁਰਾ Sudarshan ਚਕ੍ਰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਤਿਆ ਨੇ Sudarshan ਚਕ੍ਰ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ-ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਦੇਖਿਆ, ਡਰ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਗੁਆ ਬੈਠੀ, ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ। Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਉਸ ਕ੍ਰਤਿਆ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ। Sudarshan ਚਕ੍ਰ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਲ, ਦੰਡਪਾਣੀ—ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਫੌਜ, ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਦੁਬਾਰਾ, ਮਿੱਠੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਵ੍ਰਖ਼ ਵਿੱਚ। ਇਥੇ, ਕਥਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਉਸ ਜਾਦੂਈ ਸਤਤਾ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਕੇਵਲ ਭਸਮ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ— ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਰਦ-ਮਹਿਲਾ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। Hari ਦੇ Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਘਰ, ਕੰਧਾਂ, ਆੰਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ। Sudarshan ਚਕ੍ਰ, ਅਟੱਲ ਚਲਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੰਭਵ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਾਦੂਈ ਸਤਤਾ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦਾ 151ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਮਸ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਵੈਰਵਾਦ ਤੋਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਉਹ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਆਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ: 'ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਭੇਧ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ?' ਫਿਰ, ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੋ, ਉਹ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਚਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚਲ-ਅਚਲ ਜਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ, ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਭੈਰਵ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ।