ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ Naraka ਦੇ ਅਸੁਰ-ਸਮੂਹ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। Naraka ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, Shacī ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, Kṛṣṇa ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਰਣ ਲਏ। Kṛṣṇa ਨੇ Naraka ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ Garuḍa ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, Garuḍa, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੰਛੀ ਸੀ, Hari ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ Kṛṣṇa, Satyā ਦੇ ਨਾਲ, Garuḍa ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। Kṛṣṇa ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਇਤਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਫਤਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। Kṛṣṇa ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣਾ Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। Kṛṣṇa ਦੀ ਤੇਜ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸੁਰ, ਹਥਿਆਰ ਉਠਾ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਏ। ਉਹ ਦਿਵਯ ਬਾਣ, ਗਦਾ, ਜਾਵਲਿਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੈਸ ਨਾਲ Kṛṣṇa ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘਾਸ ਵਾਂਗ ਸਨ; Kṛṣṇa ਨੇ ਆਪਣਾ Śārṅga ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾ ਲਿਆ। Kṛṣṇa ਨੇ ਅੱਗ-ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ گردنیں ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। Sudarshan ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਕਈ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ-ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਮੈਸ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਵਜਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ Kṛṣṇa, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਸਾਰੇ Dānavas ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉੱਚਾ ਸੰਖ Pāñcajanya ਬਜਾ ਕੇ, Kṛṣṇa ਨੇ Naraka ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ। Naraka ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਦਿਵਯ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, Kṛṣṇa ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਦਿਲ-ਕੰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਣਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਰਸੇ। Vāsudeva ਨੇ ਇੱਕ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਾਣ ਨਾਲ Naraka ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟਿਆ, ਅਤੇ Naraka ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ। Naraka, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਛਿੱਡ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। Kṛṣṇa ਨੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ, Naraka ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਵਰ ਚੁਣੋ।" Naraka, Garuḍa ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, Kṛṣṇa ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ Naraka ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।" Naraka ਨੇ ਕਿਹਾ, "Kṛṣṇa, ਜਦ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਹੋਵੇ, ਭਯ-ਹਰਣੇ!" Mahādeva ਨੇ "ਐਸਾ ਹੋਵੇ" ਕਿਹਾ, ਅਤੇ Govinda ਨੇ ਉਹ ਵਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। Naraka ਨੇ Hari ਦੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਵਜਰ-ਮਣੀ ਅਤੇ ਬਿਲੌਰੀ ਪੈਰ-ਪਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, Brahmā, Rudra ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁਜੇ, ਉਹ ਪੈਰ ਦੇਖੇ। Naraka, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, Hari ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। Kṛṣṇa, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ, Naraka ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਦਿਵਯ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ, ਅਤੇ Uccaiḥśravas ਘੋੜਾ ਲਿਆ। Airāvata, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ Indra, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। Naraka ਨੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਆਰੀਆਂ Naraka ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਸਨ। Kṛṣṇa, ਜੋ ਸੋਹਣੇਪਨ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, Govinda, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਨੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜਿਆ। Naraka ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੀ Kṛṣṇa ਦੀ ਸਰਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ ਅਤੇ Naraka ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। Kṛṣṇa ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਨਾਰੀਆਂ ਨੂੰ Indra ਦੇ ਦਿਵਯ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਦूतਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ Dvārakā ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, Kṛṣṇa, Satyā ਦੇ ਨਾਲ, Garuḍa ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ, ਦਿਵਯ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ, Janārdana, ਮਹਾਨ, Garuḍa ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਏ। ਉੱਥੇ, Kṛṣṇa ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ-ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; Aditi ਨੇ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। Kṛṣṇa ਨੇ Aditi ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੁਜਾ ਕੀਤੀ; Adityas, Vasus, Rudras, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉੱਥੇ Kṛṣṇa ਨੇ ਉੱਚਤ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੁਜਾ ਕੀਤੀ। Satyabhama, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, Shacī ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਈ। Shacī ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ Satyabhama ਸੁਖ-ਸਮੇਤ ਬੈਠੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, Parijata ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਲਿਆ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Kṛṣṇa ਦੀ ਮਹਾ-ਲੀਲਾ, Naraka ਦੇ ਸੰਘਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਖਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦਇਆਮਈ ਪੂਰਨ ਹੋਈ।