ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੇਵਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰੇਵਤੀ, ਰੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮारोह ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਭਾਈਆਂ; ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਵਾਜ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਦੇਵਕੀ ਸਮੇਤ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਦੁਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਯਥਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਵਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਮਿਲੇ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਵਿਆਹ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ; ਦੂਲੇ-ਦੂਲਨ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੂਲੇ-ਦੂਲਨ ਵਿਆਹ ਮੰਡਪ 'ਚ ਚਮਕ ਉਠੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਹਰੀ ਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਨਿਆਂਵਾਂ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਵਯ ਮਹਿਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਛਜੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਂਗ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ नगਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜੀਵਨ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ, ਮਹਾਨ ਪਦਮਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਦੇ ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਚਪਟਰ 248 ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤਿਆ, ਜੋ ਸਤ੍ਰਾਜੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮੀ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ। ਵੈਵਸਤਿ, ਜੋ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਵਤੀ ਸੀ, ਲੀਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਵਿਂਦਾ ਅਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਵयंਵਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸੱਤ ਗਰੂਰ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਵੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਧੀਕ ਕੀਮਤ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੌਰ ਹੈ, ਲੋਟਸ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸਤ੍ਰਾਜੀਤ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਤਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਯਮੰਤਕ; ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਹ ਰਤਨ ਮੰਗਿਆ; ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਰਤਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਇੱਕ ਦਿਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਗਿਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਏ। ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਤਨ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚੌਥੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, "ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਹ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਲੈ ਲਿਆ।" ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ, ਅਜਾਣਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤ ਫ਼ਹਿਮੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀ ਲਾਸ਼, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਮਾਰੀ ਸੀ, ਵਿਖਾਈ। ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਖੜੀ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਖੁਦ ਹੀ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੁਫਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ, ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਸੀ। ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਮਬਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਝੂਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਤਨ ਝੂਲੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਝੁਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ। "ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਮਾਰਿਆ। ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਰੋ ਨਾ, ਇਹ ਰਤਨ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ; ਉਸ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਜਾਮਬਵਤ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਕੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸਖ਼ਤ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਗਏ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਧਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਘਟਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਤ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਆਈਆਂ, "ਇਹ ਰਾਮ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਫਿਰ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਲੜਾਈ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਲੜਾਈ ਰੋਕ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।