ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਲਭਦਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਹਲ ਤੇ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿਤਾ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਹਲ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਹਲ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਕੁਚਲ ਗਈਆਂ, ਹਾਥੀ ਵੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪੈ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਿਰ ਚਿਰ ਗਏ, ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗਿਆ; ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਦਿਤੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਰਥ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ—ਸਭ ਦੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਡਰ ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਏ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ-ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਵਾਹਕ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸੁੱਟਿਆ। ਜਦ ਰੁਕਮੀ ਦਾ ਰਥ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਕਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾਇਆ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਸ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਮਧੁਸੂਦਨ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰੁਕਮੀ ਦਾ ਸਿਰ ਮੂੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾਗ ਵਾਂਗ ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਆਹਾਂ ਭਰਦਾ, ਰੁਕਮੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਰਤ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਬਾਰੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ, ਰੁਕਮਣੀ ਅਤੇ ਦਰੂਕਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੈਵੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਦ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਕੁਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਵਿਆਹ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੈਵੀ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਅਕੂਰ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸਨ, ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਯਾਦਵ, ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ। ਨੰਦ ਗੋਪ ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਰੇਵਤੀ, ਰੋਹਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਭ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ; ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਇਜਾਂ ਨੇ ਮਨਾਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਦੇ ਕੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਗੋਪ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ ਮਿਲੇ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵ ਵਿਚ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਦੂਲੇ-ਦੂਲਹਨ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੂਲੇ-ਦੂਲਹਨ ਵਿਆਹ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਤ ਗਏ। ਧਰਮੀਕ ਤੇ ਅਮਰ ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਲਛਮੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਜਨਾਰਦਨ ਸੁੰਦਰ ਦਵਾਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤਿਆ, ਜੋ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਉੱਤਮ ਧੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵੈਵਸਵਤੀ, ਜੋ ਕਲੀੰਦੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਲੀਲਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ। ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਜੋ ਵਿੰਦਾ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਸੁਚਿੱਤ ਹਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਖੜੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸੱਤ ਘਮੰਡੀ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਹੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ, ਕਮਲ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਸਯਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਤਨ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਰਤਨ ਮੰਗਿਆ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਤਿੱਖੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।