ਜਦੋਂ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਤੁਰੰਤ ਰਣਭੂਮੀ ’ਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ-ਅਸਤਰ ਦੀ ਵਲੋਂ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਆਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।” ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਓ; ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਏਗਾ।” ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮੀਰਾਜ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਪੁਸ਼ਕਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਵਲ ਗਿਆ; ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਆਗਮਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧਨ-ਧਨ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਣ ਮੁੱਖ ਰਣਭੂਮੀ ’ਚ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਰਥਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ—ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਚਲ—ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੈਨਾ ਹਕਬਕ ਹੋ ਗਈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਡਰ ਗਏ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਉਲਟ-ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਵਿਰਲੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਰੋਮਾਂ-ਵਾਂਗ ਉਠਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਾਰਾਚਾ ਬਾਣ ਚੁੱਕਿਆ; ਪਰ ਵਤਸਦੰਤ ਅਤੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਣ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਾਣ ਚੁੱਕਿਆ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਣ ਕੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੁਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਜਲੇ ਹਨ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ—ਇਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਬੁਧਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪੁਸ਼ਕਲ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੁਰਥਾ ਵਲ ਚਲਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਥ ’ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਤੂੰ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਕਲ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਮੁੱਖ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਹੁਣ, ਠੀਕ ਰਹੋ; ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ? ਮੇਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਰਥਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ-ਚਰਨ ਧਾਰ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ, “ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋਏ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮੁੱਖ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੀ ਕੈਦ ’ਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ, ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਛੱਡਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ ਜੋ ਮੁੜੇ ਹੋਏ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕੇ। ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਨੇ, ਉਹ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਰੁਣ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਯੋਗਿਨੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਅਸਤਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ’ਚ ਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਜੋਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾ-ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਅਸਤਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਖਿਆ, “ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹਾਂ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੋਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਡਰ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਜਦੋਂ ਵੀਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ; ਉਸ ਬਾਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗ-ਭੂਮੀ ’ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾ-ਭ੍ਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਅਤਿ ਅਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਾਣ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਨੁ ਤੇ ਉਹ ਬਾਣ ਫਿੱਟ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਵਣ, ਮਹਾਨ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਡਰਾਉਣਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਬਾਣ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿੱਝਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਸਾਹਮਣੇ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ।” ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬਾਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਣ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਥ ’ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ। ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਉਸ ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਹਿਣ—ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?” ਇਹ ਗੱਲ ਮਹਾ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਾਣ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬਾਣ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਲੋਂ ਰਸਤੇ ’ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਛੱਡਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਨੋਕ ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਬਾਣ ਨਾਲ ਵਿੱਝਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ’ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਫੌਜ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਚੀਖ ਪਈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਈ। ਸੁਰਥਾ, ਰਾਮ ਦਾ ਸੇਵਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਗਿਆ; ਦਸ ਮਹਾਂ-ਵੀਰ ਅਤੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ-ਭੂਮੀ ’ਚ ਟੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਲਈ ਆਇਆ। “ਆਓ, ਰਾਜਾ! ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਦੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ!” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਡਾਲ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਿਰ ’ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ। ਉਸ ਭਾਰੀ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਗੁੱਸੇ ’ਚ ਆ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਅਤੇ ਭਾਰੀ-ਭਾਰੀ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਸੁਰਥਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ’ਚ ਵਾਰਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਅਚਾਨਕ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁਰਥਾ ਦੇ ਦਿਲ ’ਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।