ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੜੀ ਵਿਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਮੇਰਾ ਘੋੜਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਨਿਪੁੰਨ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਦੱਸੋ, ਕੀ ਕਿਸੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਇਹ ਘੋੜਾ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ? ਅਖੀਰ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ?" ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਵਪੁਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਘੋੜਾ ਪਕੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਥੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਡਿੱਗਣਗੇ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੀਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵਿਉਂਤ ਲਾ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਭੇਦਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿੱਤ ਅਖੀਰ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ 'ਚ ਹੈ। ਆਖਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਇਕ ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡੌਲ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਸੀ।" ਵੀਰਮਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡੌਲ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਨ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੂਰਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣਕੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਡੌਲ ਵਜਾਇਆ। ਹਰ ਘਰ, ਹਰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਡੌਲ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ। ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨਗੇ—ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭਰਾ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ-ਏ-ਮੌਤ ਮਿਲੇਗੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਡੌਲ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਡੌਲ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ੀਨੇਦਾਰ ਜੰਗੀ ਪਹਿਨਾਵੇ 'ਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਂ-ਉਤਸਵ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਤਕਬੰਦ ਪਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਰਾਜ ਹੁਕਮ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਰੁਕਮਾਂਗਦ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਜੰਗੀ ਵਸਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਸਤਕਬੰਦ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸ਼ੁਭਾਂਗਦ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਜੰਗੀ ਵਸਤ ਪਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਉਤਸਵ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਭਤੀਜਾ ਬਲਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗੀ ਵਸਤ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਭਾਰੀ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਚਾਰ ਵਾਂਗੂ ਫੌਜ (ਪੈਦਲ, ਘੋੜਸਵਾਰ, ਹਾਥੀ, ਰਥ) ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉੱਚੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਚਹੁੰ-ਅਗਲੇ ਗੂੰਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਡਰਪੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵੱਲ ਉਕਸਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਡੌਲ, ਮੰਗਲ-ਧੁਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ, ਹਰ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਡੌਲਾਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੰਨੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਗੂੰਜ ਅਕਾਸ਼-ਵਾਸੀਆਂ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਸ਼ੋਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੁੱਖ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਾਰੀ ਫੌਜ, ਸਿੱਖਿਆਪ੍ਰਾਪਤ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਈ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਤਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਮਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਵੀਰਮਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚਾਰ ਵਾਂਗੂ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਲੜੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਜੰਗ ਕਰੇਗਾ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਸਕੇ।" ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਪੁਸ਼ਕਲ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਤੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਹੋਰ ਨੀਲ ਤੇ ਰਤਨ ਵਰਗੇ ਯੋਧੇ ਵੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਲੜਨ। ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਆਪ ਜੰਗ ਕਰੋ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲੇਗੀ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਹਨ, ਜੰਗ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵੀਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਜੋ ਜਿੱਤ ਜਲਦੀ ਹਾਸਲ ਹੋਵੇ।