ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਸਨ। ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਪਾਲ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਐਸਾ ਅਤਿ ਅਲੌਕਿਕ ਸੁਖ ਹੋਇਆ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਪਾਤਰ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵਡਵਾ ਨਗਰ ਦਾ ਵਾਸੀ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਹੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਹਰੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਚਿਹਨਿਤ ਰੂਪ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਤਨਗ੍ਰੀਵ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਜੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਅਚਾਨਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਵੱਜਦੇ ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਭਾਗਮਈ ਧੁਨਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਇਸੀ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਇਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਧੰਨ ਹੈਂ—ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਵੇਖ।" ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪਹਾੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਦਸ-ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਲ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ: "ਕੀ ਇਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਹੈ? ਜਾਂ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ? ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਕੀਰ?" ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਡਵਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਪस्वੀ ਸੀ, ਨੇ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਪਲੇਟੂ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਰਾਜਾ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।" ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੰਤਰੀ, ਰਾਣੀ, ਰਸੋਈਆ ਤੇ ਜੁਲਾਹਾ—ਇਹ ਪੰਜੇ, ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਿੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪੰਜੇ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਦ ਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੋਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਅਦਭੁਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖੁਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਤ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਭਗਵਾਨ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਨੋਹਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਚੰਡ, ਪ੍ਰਚੰਡ, ਵਿਜਯ, ਜਯ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਰਘ, ਪਾਦਯ ਆਦਿਕ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਾ ਲਹਿਰਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮੇਤ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਭਜਨ ਗਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਕਾਰਨ-ਫਲ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਤੱਤਾਂ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ; ਇਵੇਂ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਰੁਦ੍ਰ (ਵਿਨਾਸ਼ਕ) ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੁਕਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ, ਅਟੱਲ ਜਾਂ ਚਲਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾ ਜਨਮ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ! ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ, ਘਾਟਾ ਜਾਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨਹੀਂ।" "ਫਿਰ ਵੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹਰੇਕ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਖ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾਪੁਰਖ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ।" "ਸ਼ੇਸ਼, ਭਾਰਤੀ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਤਾਂ ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਛੋਟੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਇਹ ਉੱਚੀ ਬੋਲੀ; ਤਾਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੱਚੀਆਂ, ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਿ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਮ ਸਵਰੂਪ ਹਾਂ। ਜਲਦੀ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਾ ਭੋਗ ਲੈ, ਤੂੰ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ।" "ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਤੇਰੀ ਇਸ ਰਤਨ-ਵਾਂਗ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਘੰਘਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।