ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਚੱਲਣ। ਜੇਹੜੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਘਰ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮਰਾਜ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਪunya ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਮੰਤਰੀ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦੇ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੌਤ੍ਰ ਹਰਿ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲਾਦ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਇਕੱਠੇ ਇਹ ਕਰੇ।" ਉਹ ਬਚਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰੀ ਉਤਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਗਾਰੇ ਵਜਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਲਦੀ ਚੱਲੋ; ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ। ਸੰਸਾਰਿਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਫੇਰ ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਆਦਿ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਏ।" ਮੰਤਰੀ, ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਥਕਾਵਟ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਨੰਦ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੁਰ ਪਏ। ਛਤ੍ਰੀ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ; ਵੈਸ਼, ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਚੱਲ ਪਏ। ਧੋਬੀ, ਚਰਮਕਾਰ, ਸ਼ਹਦ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਮਿਸਤਰੀ, ਸਿਲਾਈ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਾਨ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਜੋ ਵਜਾਏ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਰੰਗਮੰਚ ਉੱਤੇ ਕਮਾਈ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਤੇਲ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਰਸੇ ਦੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭੱਟ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਮਾਗਧ, ਜੋ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਸਵਾਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰਸੀਆ, ਤੇ ਚੁਟਕਲੇ ਸੁਣਾਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਚਲੇ। ਜਾਦੂਗਰ, ਮਾਯਾ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਤੇ ਸਮਾਚਾਰ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਏ। ਰਾਜਾ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਇੱਕ ਕਰੋਸ਼ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀਅ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ, ਕਮੰਡਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਲੈ ਲਈ। ਸ਼ੁਭ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਹਰਿ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਇੱਛਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਗਾਰੇ, ਡੋਲ, ਝੰਜ, ਛੋਟੇ ਡੋਲ, ਸ਼ੰਖ, ਤੰਬੂਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਜ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦੇ, "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਨੂੰ ਵਿਖਾ।" ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।" ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣੀ: "ਮਾਧਵ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ!" ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਵੇਖਦਾ, ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ। ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ, ਦੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਲੰਗੜਿਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ। ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ੁਧਿਕਰਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰਿ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਟਾਕਸ਼ਤ ਮਨ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਿਆ ਕਈ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਕਾਂ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ-ਪੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ! ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਰਾਜਨ! ਇਹ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।