ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ—ਵਨਵਾਸੀ—ਵੱਲ ਵਧੇ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇਕੱਲਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਕਰਤਵਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਤਾਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਵੱਡੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਣੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਇਹ ਕਰਤਵਾਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਲਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਲਈ ਮਾਣਯੋਗ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ। ਜਿੱਥੇ ਯਜਨ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰ।" "ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਦਾਨ, ਨਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਰਧਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿਵੇਂ। ਤੂੰ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ: ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਧਨ-ਵਿਲਾਸ ਤੋਂ ਵੰਜਣਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਸਿੰਗ ਦੀ ਪੱਟੀ ਪਾਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਅਤੇ ਚਮੜਾ ਲਏ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ, ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ, ਅਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰ: ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਆਉ—ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਲੋੜ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੀਰੋ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਹਨ; ਸੁਣ ਕੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਿਰਤਨ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਪੈਦਲ ਫੌਜ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ, ਸਾਰੇ ਸਵਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਿਆਰ ਹਨ।" "ਘੋੜੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬਲ ਸਵਾਰੀਆਂ ਘੇਰ ਲੈਣ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੇਖੇ ਜਾਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ ਤੇ ਜੈਵਲਿਨ; ਵੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ, ਅਤੇ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਤਿਆਰ ਹੋਣ, ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ।" "ਮੇਰੇ ਰਥ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਜਾਣ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਉਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਉਚਿਤ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ।" "ਸੈਂਕੜੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਜੋ ਅੱਗ-ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਨਾ ਹੋਣ, ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਲਜਿਨ ਨਾਮਕ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਦਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸਿੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਘੋੜਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਗੂੜ੍ਹ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਲਟਾਂ। ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘੋੜਾ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਘੋੜਾ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਚਮਚਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਹਿਣੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਸੈਨਿਕ ਅੱਗੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਕੰਬ ਗਏ, ਤੇ ਮਹਲ ਹਿਲ ਗਏ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਿਨ-ਹਿਨਾਹਟ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਧੁੰਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੇ ਚੱਲਣ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੋਕੀ ਗਈ; ਉਥੇ ਧੂੜ ਉਠੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਚੱਲ ਪਈ, ਆਪਣੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ; ਕਾਲਜਿਨ ਨਾਮਕ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤਿਆਰ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਯਜਨ ਲਈ ਵਧੇ। ਮਿਸਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸੁੱਚੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸਿਰ ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਨਕ-ਕੰਗਣਾਂ ਤੇ ਕਿਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੈਨਿਕ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ: ਤੀਰੰਦਾਜ਼, ਫੰਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘੋੜਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਯਜਨ ਦੇ ਮੰਡਪ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ, ਉਸਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡਦੀ ਜਾਪੀ। ਰਾਮ, ਘੋੜਾ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਰਨ ਦੀ ਸਿੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਵੇਦੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਉਥੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਚਾਰਯ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰਮ ਕਰਦੇ; ਅਗਸਤ, ਤਪस्या ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਵੀ ਕਰਦੇ। ਵਾਲਮੀਕਿ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਮੁੱਖ-ਪੁਜਾਰੀ ਸੀ; ਕਣਵ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ-ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ; ਉਥੇ ਅੱਠ ਸੁਭ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਗੁੰਬਦ ਸਨ। ਹਰੇਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰੰਗਤ, ਖੜੇ ਸਨ; ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ—ਦੇਵਲ ਤੇ ਅਸੀਤ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ—ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਅਤ੍ਰਿ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਜਾਤੂਕਰਨਿਆ ਤੇ ਜਾਂਜਲੀ—ਖੜੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਦਰ, ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉੱਚਤ ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।