ਅਗਸਤ੍ਯ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਹੜੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਲਈ ਉਪਯੁਕਤ ਹਨ, ਅੱਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ। ਹੇ ਮਹਾਨਭਾਗ ਰਾਮਚੰਦਰ! ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਪੂਰਨ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਞ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਰੁੱਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਸਤ੍ਯ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜ੍ਞ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ। ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੋਤਾ। ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਾਪ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਯਜ੍ਞਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਬਣਵਾਈਆਂ। ਯਜ੍ਞ ਕੁੰਡ ਵੀ ਵੈਦਿਕ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਰਭ ਅਤੇ ਮੰਡਲ ਸਮੇਤ, ਬਹੁਤ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਨੇ ਵਿਦੀਵਤ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਞ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਤਦ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨਾਰਦ, ਓਸਿਤ, ਨਾਮ, ਪਰਵਤ, ਕਪਿਲ, ਜਾਤੂਕਰਨ, ਅੰਗਿਰਾ, ਵਿਆਸ, ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਅਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਆ ਗਏ। ਹਾਰਿਤ, ਯਾਜ਼੍ਞਵਲਕ੍ਯ, ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ ਆਦਿ ਵੀ ਆਏ। ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਉਠ ਕੇ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ, ਆਸਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਚਰਚਾ ਹੋਈ? ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਕੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ? ਤਾਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਉਚਿਤ ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਜ੍ਞ, ਅਧ੍ਯਯਨ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ ਨੀਚ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਕੁੱਤੇ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਵਤੀਤ ਕਰਨਾ। ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ—ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ। ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਆਯੁ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂੜ੍ਹਤਾ ਕਰਕੇ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗ੍ਰਹਸਥੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਅਸਲ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਰਾਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ। ਜੋ ਜੋੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੋੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਾਤ, ਮਘਾ ਅਤੇ ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੇਠ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਦੁਲਹਨ-ਪੱਖ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਵਟੂ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਵਧੂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਮੁੱਲ ਵੀ ਲੈਣਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਵਪਾਰ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਅਚਿਤ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੁਲ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਮੂਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਤਿਥੀ ਅਨਾਦਰ ਹੋ ਕੇ ਘਰੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਰ-ਮਾਲਕ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇਵੀਂ, ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਹਵੀਂ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਤੇਲ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁੰਡਣ ਜਾਂ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਨਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ; ਇਕੋ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਂਦੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਮੁੰਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਫੂਕਣਾ, ਨਾਂ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਤੱਕਣਾ। ਪੈਰ ਅੱਗ ਕੋਲ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ, ਨਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣੀ; ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾਂ ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਖਾਣਾ। ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ, ਨਾਂ ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁਸ਼ ਦਿਖਾਉਣੀ; ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ ਖਾਣਾ; ਜੂਆ ਦੀ ਲਤ ਨਹੀਂ ਪਾਲਣੀ, ਨਾਂ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣੇ। ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਜੁੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣੇ, ਟੁੱਟੇ ਪਤਰੇ 'ਚ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਾਂ ਬੇਕਾਰ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਲੈਣਾ। ਗਿੱਲੇ ਪੈਰਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤਣਾ, ਨਾਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਕਿਤੇ ਜਾਣਾ; ਲੇਟ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਾਂ ਗੰਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਛੂਹਣਾ। ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ; ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਬਿੰਦੂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਅੱਗੇ ਧਰਮ ਦੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਹਨ।