ਭਰਾਤਾ ਦਾ ਮਨ ਵਿਰਹ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ, ਮੂੰਹੋਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ "ਭਰਾ, ਭਰਾ, ਭਰਾ, ਭਰਾ" ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਰੋ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਰਹ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਾਰ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਸਟੰਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਘੁਨਾਥ ਨੇ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ। ਪਰ ਭਰਾਤਾ, ਉਠਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਰਾਮ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖੇ। ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਮੈਂ ਪਾਪੀ, ਦੁਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਬਲੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਕਰ।" "ਉਹ ਪੈਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਠੋਰ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਮ, ਉਹੀ ਪੈਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਰਾਤਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ ਰਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਘੁਨਾਥ, ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ, ਫਿਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਅਤੇ ਭਰਾਤਾ, ਪੂਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ, ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੀਤਾ, ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਸੀਤਾ, ਨੂੰ ਅਨਸੂਯਾ (ਅਤ੍ਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਜਾਂ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ (ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ ਕਰ; ਤੁਸੀਂ ਵਰਗਾ ਜੋ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।" ਜਨਕੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰ-ਖ਼ਬਰ ਪੁੱਛੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂ-ਉਤਸਵ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇ। ਭਰਾਤਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਲੋਕ ਜਲਦੀ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਆਗਮਨ ਉਤਸਵ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਣ; ਹਰ ਘਰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਤਸਵ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।" "ਰਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਖੁਸ਼, ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।" "ਹਰ ਅੰਗਣ ਨੂੰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਬਦਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣ।" "ਹਰ ਘਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅੱਗ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ; ਧੂੰਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ-ਪੂਜਕ ਨਾਚਣ।" "ਮੇਰੇ ਹਾਥੀ, ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ, ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਗੇਰੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਜਾਣ।" "ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮੋਤੀ ਛਿੜਕਣ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਦੀ ਸੁਆਗਤ ਕਰਣ।" "ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਰਹ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਜੋ ਰਾਣੀ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ, ਲੋਕ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਮਨ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਣ।" ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੁਖਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਤਸਵ ਦੇ ਗੇਟਵੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਸੁਮੁਖਾ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਮਨ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਘੁਨਾਥ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਲੈ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਉਪਰਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਰਘੁਨਾਯਕਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਸ਼ੂਰਾ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ, ਵੀ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਵਪਾਰੀ, ਜੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸਿੱਕੇ ਲੈ ਕੇ, ਚਟਾਕ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਆਏ। ਸ਼ੂਦਰ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰਖਦੇ, ਅਤੇ ਵੇਦਕ ਆਚਾਰ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਵੀ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਸਭ ਲੋਕ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰਖਦੇ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਸ਼ੇਸ਼ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਵਾਹਨ 'ਤੇ, ਰਘੁਨਾਥ ਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਣ ਅਤੇ ਛਲਾਂਗ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਏ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਪਕ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ, ਜੋ ਉਤਸਵਾਂ ਦੇ ਗੇਟਵੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਤਸਵ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ, ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਦਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋਏ, ਵੀਣਾ, ਡੋਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਨੂੰ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੋਤੀ ਨੂੰ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ! ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ ਸਭ ਜਗਤ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ!"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸੁਆਗਤ ਹੋਇਆ।