ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੰਗ ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਦਿਓ।" ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇਕ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ; ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ; ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਵਾਨਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਕੰਢੇ-ਕੰਢੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਤਿਕਾਯ ਨਾਮਕ ਇਕ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਵਾਨਰ, ਇਹ ਦਰਖ਼ਤਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਂ ਇਹ ਦੋ ਮਨੁੱਖ—ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਮਤਲਬ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਤਾਂ ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ, ਜਾਂਬਵਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਬਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਾਗ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਧੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਬਾਗ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫੜਿਆ, ਉਥੋਂ ਭੱਜੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ, ਮਹਲ ਨੁੰ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਸਤੰਭ ਪਕੜ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਹਾਲੀਆਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਕ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਦਸ-ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਹੁਣ ਇੰਦਰਜਿਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਪਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੂੰ ਵੱਜਾਇਆ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਯਮਲੋਕ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤਿਕਾਯ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਯ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਾਨ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਪਰ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਹਾਰ ਗਏ ਅਤੇ ਫੜ ਕੇ ਰਾਮ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਬਾਰੇ, ਹੋਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਿਆਨਕ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।" ਅਤਿਕਾਯ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ—ਫੌਜ ਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਨਾਮਕ ਬਲੀ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਲੜੇਗਾ, ਕਦੇ ਦਿੱਖੇਗਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਵੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਖਸ਼, ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਪੁਸ਼ਪਕ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਖਸ਼, ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੇ, ਫੜ ਲੈਣਗੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹਾਂ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ? ਭਾਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੀ ਵਕਰਾ ਹੈ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਛੱਡੇ ਨਾ ਜਾਣ।" ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮਾਰੇ ਨਾ ਜਾਣ, ਛੱਡੇ ਜਾਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆਓ।" ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਹਨੁਮਾਨ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਲੱਕੜ ਦਾ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਪਤਲਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਰਾਵਣ ਮਾਰੇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਰੰਤ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਕ ਹੀ ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਬਾਣ ਨਾਲ ਇਸ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇ; ਫਿਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗੇ।" ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਸਿਰਫ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹੀ, ਬਾਣ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਅਤੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਬਾਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਾਣ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਖਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ; ਜਦ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬਾਣ ਨੇ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਵਾਨਰ ਜੰਗ ਲਈ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਹਥ, ਪੈਰ, ਗੁੱਡਿਆਂ, ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਘੇਰੇ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਕਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਵਣ ਆਇਆ, ਤੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੇਰ ਮਾਰੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਤੇਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਦੱਸ ਤੇਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ ਭੱਜਣ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕਰਣ ਲੱਗਾ। ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।