ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਪਰ, ਕਈ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਵਲੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਗਵਾਹ ਸੂਰਜ ਆਪ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ! ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਗਈ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੇਰਾ ਕਰਤਵ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂ। ਵਲੀ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੁਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।" ਤਾਰਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਵਲੀ ਨੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਹੁਣ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ?" ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੋਂ ਰਾਜ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਵਲੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵੀ ਹਥਿਆ ਲਿਆ।" "ਉਸੇ ਦਿਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥਾ ਦਾ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ ਸੀ।" ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਜੋ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਹਥਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਵਲੀ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫਾੜਣ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਸਥਿਰ, ਸਥਿਰ, ਬੰਨ੍ਹੇ, ਭਟਕਦੇ, ਜਾਂ ਭੱਜਦੇ ਹੋਣ—ਸ਼ਿਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿੱਖੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿੱਖੇ, ਭੱਜਦੇ ਜਾਂ ਨਾ ਭੱਜਦੇ।" "ਵਿਰਲੇ ਉਤਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਧਰਮ ਹੈ, meat ਖਾਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਲਏ। ਵਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਪੀਲੇ ਵਿਅਨ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ—ਨਾਰਾਇਣ—ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਹੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।" "ਯੋਗੀ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ?" "ਜੋ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਰਾਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।" "ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕੋ, ਕਕੁਤਸਥ; ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ?" ਵਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਸਤਾ ਦਿਓ।" "ਇਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਵੀ—ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ, ਦੋਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਲਿਆ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਲੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਹ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਲੰਕਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸੀਤਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਵੈਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਵੇ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਬਾਂਦਰ, ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਨੇਤृत्व ਹੇਠ, ਦਸੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੋ।" ਜੰਬਵੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਨੁਮਾਨ ਹੀ ਜਾਵੇ, ਲੰਕਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਵੇ।" ਫਿਰ, ਹਨੁਮਾਨ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਾਟਿਕਾ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਰਾਖੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਰਾਖਸਾਂ ਨੇ ਬਾਂਧ ਲਿਆ, ਪਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ, ਉੱਤਰ ਕੰਢੇ ਆਇਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ; ਜੰਬਵੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਲੰਕਾ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗੀ—ਇਹ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।" ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉੱਨਤ ਜਤਨ ਕਰਨੇ ਪਏ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ," ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਵਿਂਤੀ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਮਹਾ-ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਵੱਡੀਆਂ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮਹਾ-ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਸੱਪ-ਯਜਨੂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਮੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੇ, ਭਕਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਭਕਤਾਂ ਲਈ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਗਿਆਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਦਕਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਸਿਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਨਾਰਦ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ, ਸ਼ਰਵ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਪਿਨਾਕਾ ਧਾਰੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਚਾਰ-ਬਾਹੂ, ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਕਸ਼ਿਨਾਮੂਰਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਗੰਗਾ-ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ-ਸੰਹਾਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੈਲ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭੂਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਣਾਖਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬਾਣਾਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੂਰਾ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸੋਮਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਰਵ-ਜਾਣਕ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕੰਵਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਮਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੁੰਦਰ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਹਸਦੇ, ਸੁਖਦਾਈ ਚਿਹਰਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਸਟਾਂਗ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।