ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਮੰਗੋਆਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ-ਚਾਹ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮਹਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਨਵੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਜਸਬੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦੇਹ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਈ ਝੰਡਿਆਂ, ਮਹਲਾਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਅਤੇ ਮੰਦਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਚਤੁਰ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ, ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਮੰਡਪ ਉਸ਼ੀਰਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਲੋਕ ਖੇਡ ਰਹੇ, ਗਲੀ-ਗਲੀ ਦੁਕਾਨਾਂ, ਵੈਦਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਵਿਹਾਰਾਂ, ਮੀਮਾਂਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲੇ ਮੰਦਿਰ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਾਗ, ਕੇਸਰੀ ਚੋਲੇ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਪਾਨ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਲਾਲ ਦੰਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਹਾਸਿਆਂ, ਕਲਾ-ਦੱਖਣ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਸ਼ਰਾਬ-ਘਰ, ਰੰਭਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਥਿਲਾ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁਭ ਮਰਚੀ ਨਾਲ ਗੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਮਕ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ ਘੀ, ਧੂਪ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੁਭ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੇ ਸੁਰ ਉਠੇ—ਡੋਲ, ਨਗਾਰੇ, ਝੰਜ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਗੂੰਜੇ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ; ਕੁਲ-ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੇ ਨਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਰਥ-ਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਟਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਦੇਹ-ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਬਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਮਿਥਿਲਾ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਿਦੇਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੀ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ—“ਕਲ ਵਿਆਹ ਲਈ ਰਹੋ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਓ।” ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਲ ਸੂਰਜੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ, ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੋਤਿਸੀ ਗਾਰਗਯਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪੁੱਛਿਆ—“ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਹੈ?” ਗਾਰਗਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਕਲ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਗਾਰਗਯਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—“ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ?” ਨਾਰਦ ਨੇ ਗਾਰਗਯਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—“ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ?” ਗਾਰਗਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਅਸ਼ੁਭ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।” ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—“ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?” ਗਾਰਗਯਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ—ਪਤਿੰਗ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਠੀ, ਵਿਅਰਥਤਾ, ਕੰਪਨ—ਇਹ ਸਭ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨਸਟੀਟੂਟ, ਵਿਆਹ, ਜਨੇਉ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ; ਵਿਆਹ ਵਰਗੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਦੋਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਤਿੰਗ ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ, ਲਾਠੀ ਨਾਸ ਕਰਦੀ, ਵਿਅਰਥਤਾ ਮੌਤ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਕੰਪਨ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ। ਨਾਰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਗਾਰਗਯਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ—“ਅਸ਼ੁਭ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ।” ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ—“ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?” ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਨਿਯਮ ਖੇਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਨਾਰਦ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਕਲ ਜਾਂ ਪਰਸੋਂ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਆਪ ਦੂਲੇ ਲਈ ਆਉਣ। ਦੂਸਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨੇਹੇ ਭੇਜੋ।” ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮੰਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਰਾਤ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਨੀਂਦ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਹ ਭਰਦਾ, ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ—ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵੇਦਾਂ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ, ਪੁਰਾਣਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਗਣਾਂ, ਗੰਗਾ, ਚੰਦ, ਗਿਰਿਜਾ, ਲਾਲੀ, ਮੋਤੀ, ਕੇਸਰੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਜਨੇਉ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਮੋਤੀ-ਕੇਸਰੀ ਕਪੜਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਿਜੈ ਦਾਤਾ, ਚਕਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ-ਬੁੱਧੀ ਦਾਤਾ, ਮੌਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਹੋਮ ਕੀਤਾ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ—“ਆਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਵੇਦ-ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਯਜਨਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਭੂਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ, ਅਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਸ਼੍ਰੀ-ਪਾਤ੍ਰ, ਕਮਲ, ਨੰਦੀਾਵਰਤਾ, ਬਕੁਲਾ, ਚੰਬਾ, ਲਾਲ ਕਮਲ, ਗਰਮੀ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਯਮ-ਨਿਯਮ, ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਪਾਠ, ਸ਼੍ਰਾਧ, ਗਾਇਤਰੀ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਿਜੈ ਦਾਤਾ, ਚਕਰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ-ਬੁੱਧੀ ਦਾਤਾ, ਮੌਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ!” ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਵਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ—“ਮੈਂ ਵਰ ਦਾਤਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗੋ।