ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਇਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਬੁਝਣ 'ਤੇ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਦੀਪਕ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਡਰ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਖੁਦ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਚਾਹੇ ਪਾਪ ਖੁਦ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਨੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਪਾਪ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਭਵਾਨੀ ਤੇ ਈਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ ਵੱਲ ਸਮਤਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ, ਸੰਸਾਰਕ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਕਤ। ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਸ਼ਾਂਤ, ਕਰਮਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਯੋਗ ਅਭਿਆਸਕ, ਸੁੰਨਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਗਿਆਨੀ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸੀ। ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਖਤਰਾ ਆਇਆ, ਤੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਇੱਕ ਦੈਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ।' ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਦੈਤ ਕਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਬੇਖ਼ਬਰ ਲੱਭ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ। 'ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਰੋਕਣਾ ਪਵੇਗਾ,' ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਪਰ ਦੈਤ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਦੈਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈ?' ਦੈਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।' ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੇਰਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਮੇਰਾ ਮਾਸ ਖਾ, ਲੜ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।' ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।' ਉਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਥੂਕਿਆ, ਅਤੇ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਿਆ; ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਉੱਥੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਸ਼ੁੱਧ ਦਿਨ, ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ਼ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਵਾਰ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਅਤੇ ਲਗਨ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ, ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ; ਗ੍ਰਹਿ ਗ੍ਰਸਤ, ਬਾਲਕ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਪੀੜਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਮਾਵਸ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਸੁਣੋ; ਸਿਰਫ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੀ ਹੀ ਸੁਣੋ। ਸ਼ੁੱਧ ਘਰ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵੇਦੀ, ਜਾਂ ਮਠ ਵਿੱਚ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮੰਦਰ, ਜਾਂ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸੁੰਦਰ ਗਲੀ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੀ, ਵਿਆਕਤੀਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਕਹੋ, 'ਆਓ, ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਨ।' ਜਿਸ ਦਿਨ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਸ਼ੁਭ, ਨਵੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਜਲ-ਘੜਾ, ਗਲ-ਹਾਰ, ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਆਸਨ ਦਿਓ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਪਾਨ ਦਿਓ; ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ-ਰੰਗ, ਚਾਰ-ਭੁਜਾ, ਸ਼ੁਭ-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿਣੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਉਸ ਦੀ ਦਯਾਲੁ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਹੋਣ; ਸਭਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। 'ਓਮ ਨਮਹ' ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ; ਸਵੇਰੇ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਠ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਪੰਦਰਾਂ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਲੋਕ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਦੋ ਗੁਣਾ ਸ਼ਲੋਕ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਹੋਰ ਵੱਧ ਸ਼ਲੋਕ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਆਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਨ ਜਾਰੀ ਰਹੇ। ਜਦੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੁਰਾਣਾ-ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਪਾਨ ਆਦਿ ਦਿਓ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਸੁਣੋ। ਪੁਰਾਣਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ; ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਵ੍ਰਤ ਵਜੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਸੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਮਦਿਰਾ-ਪਾਨ, ਸੋਨਾ-ਚੋਰੀ, ਗੁਰੂ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੋਣ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਵੀ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ, ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਿ-ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਫਿਰ ਵੀ, ਅਧੂਰੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵੀ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਕੇਵਲ ਵਿਆਸ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।