ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਪਾਠਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਵੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਿਪਕਦਾ—ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਪੁਰਾਣ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਭਗਤ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੁਰਾਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣੋ: ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਗੌਤਮ ਸੀ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਧਨ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਦੋ ਭਰਾ ਹੋਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੀ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ। ਗੌਤਮ ਨੇ ਕੁਝ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪਦ 'ਤੇ ਲਗਾ ਦੋ।" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਦੋ ਭਰਾ ਯੋਗ ਹਨ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਤਾਂ ਵੇਦਕ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਹੋਰ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਪਰ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਨਹੀਂ।" "ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਇਹ ਹੈ: ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਐਸਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।" "ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਖੇਤੀ ਕਰਨਾ ਕਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਤਕਲੀਫ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ—ਮੈਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।" "ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਨਹੀਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਗਲਤ ਵਰਤਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਤ ਬਦਲ ਗਈ: ਉਹ ਨਿਸ਼ਿਧ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲੈਣ ਲੱਗਾ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਲੱਗਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਵ ਜੀ ਦੀ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਰਾਜਾ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ। "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨਾ ਰਹੇ; ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣਾ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਹੈ।" "ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਛੱਡਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।" ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ। ਉਹ, ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ, ਮਾਸ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੀ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਸੁਣੀ। ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ। "ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ।" ਪੁਰਾਣਕ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਨਾਰਾਇਣ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ? ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ?" "ਇਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੱਸਾਈ ਗਈ? ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੀ ਹੈ?" ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰਗਟ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।" "ਉਹ ਆਸਰਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।" "ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਰਿਆ ਉਹ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ।" "ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਹਨ। ਨਫ਼ਰਤ ਮਤਲਬ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣਾ।" ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਕਥਨ ਕੀਤਾ। ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, 'ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਦਾ ਭਾਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?'" ਫਿਰ ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭਾਗ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।" "ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓਗੇ, ਤਾਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।" "ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰਾਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਾਂ, ਆਸ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਮਹੇਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।" "ਕੰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਦੁਖ ਹਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ; ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰਾਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੋ।" "ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ, ਕਾਸੀ ਜਾਓ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕੋਲ, ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਪਾਓ; ਜਾਂ ਗਯਾ ਜਾ ਕੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ।" "ਜਾਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ—ਪਾਪ ਨਾਸਕ—ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਜਾਂ ਕੇਦਾਰ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ; ਜਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਰੀਤ ਕਰੋ।" "ਅਨੇਕ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹੋ; ਤਾਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਓਗੇ।" ਗੌਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ, ਕਿੜਾ ਕੰਮ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਦਾ ਹੈ।" ਪੁਰਾਣਿਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰਮਣ, ਜੂਆ, ਅਹੰਕਾਰ, ਕਰੜਾਪਣ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ, ਦੇਵ-ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਛੱਡੋ।" "ਗੁਰੂਆਂ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਾਂ, ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਸ్మ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਕਤਾ, ਚਿੱਟਾ ਭਿੰਡਾ, ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਮਾਰਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।