ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਮੰਤਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮਹਾਂਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ। ਉਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ, ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਡਾਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਓ। ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪਰਮਾਤਮਾ।" "ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਅੱਖਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੀਵੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਦਨੋ-ਵਾਂਗ ਚੰਨ-ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।" "ਆਨੰਦ ਲਈ, ਪਰਮ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ; ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੇਡ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੇਡ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈਆਂ ਪਰਮ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਇੱਕ-ਚੌਥਾਈ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈਆਂ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ-ਚੌਥਾਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਸਥਾਈ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਪਰਮ ਆਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਅਡੋਲ, ਸਦਾ, ਦੀਵੀ, ਨੌਜਵਾਨ।" "ਉਹ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਉਵੇਂ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰ, ਚਿਹਰੇ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ; ਨਾਰਾਯਣੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁਲਣ ਤੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਮੂਲ, ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ, ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਹੈ; ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਉਹ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।" "ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਵੇਖਿਆ, ਪਰਮ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਸ ਖਾਲੀਪਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦੀ ਹੈ। ਜਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਲਾ ਦੇਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।" "ਸਾਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲਾਵਣ, ਚਰਿੱਤਰ, ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ-ਭਾਗ—all ਇਹ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਨ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਾਸੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਕਮਲਾ, ਵਿਦਿਆ, ਮਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਸਤੀ; ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ।" "ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਮੰਗਲਮਈ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਹਾ-ਦੇਵੀ, ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਰਾਮਾ।" "ਅੰਤਹੀਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਧਰਤੀ, ਕਾਲੀ, ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਦਾਤੀ; ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਸੀਤਾ ਵੀ, ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ।" "ਸਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੌਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਰਤੀ; ਨਾਰਾਯਣੀ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਅਵਿਭਾਜੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਨਾਰਾਯਣ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸ਼੍ਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਧਾਰ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਉਹੀ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣ, ਤੇ ਲੀਨਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਲਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਚਰਚਾ ਪਦਮਾ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਮੰਤਰ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ' ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।