ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਕੂਲ ਛਾਂ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮਟਕੇ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਪੱਖੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉੱਥੇ, ਇਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਲਕੇ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਾੜ੍ਹੇ, ਪਰ ਸੁਗੰਧਤ ਰਸ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਗਾੜ੍ਹੀ ਸੁਗੰਧੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਗਲ੍ਹ ’ਤੇ ਲਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਾਲਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਉੰਗੀ ਨਾਲ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਲੁੰਘਾਉਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਿਹਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਰਖਾਬੀ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਲਾਵਣੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਸੀ। ਜਦ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਾ ਬੀੜਾ ਨਟਕਾ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜੇ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂ ਮਕੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਪਾਤਰ ਤੋਂ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਰੀਤ ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਜਦ ਮਾਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਸੁਗੰਧਤ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਰਗੜੇ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ; ਬਾਕੀ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਥੱਲੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ—ਕੁਝ ਚੌਕੋਣੇ, ਗੋਲ, ਵੱਡੇ, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਪਤਲੇ। ਚਿੱਟੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਉੱਤੇ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਚੂਰਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪਾਨ ਲਓ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਪਾਨ ਲਓ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਕਈ ਫਲ ਖਾਧੇ ਹਨ, ਬਾਂਦਰ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ, ਆਗਮ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਹੀ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪਾਨ ਲਓ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਟੁਕੜੇ ਦੇਵੋ।" ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਨ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਲਈ। ਫਿਰ, ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਟੁਕੜੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇ; ਕਪੂਰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਖਾ ਲਏ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਾਨ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਵਲ ਮੂੰਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ; ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਾ ਦੇਖੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਤੋਂ ਮਾਹੇਸ਼ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੌਤਮ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਗੌਤਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ—" "ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਭੋਜਨ ਕਰੋ।" ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਖਾਵਾਂਗੀ।" ਫਿਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਿਆ। ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰਾ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਗੌਤਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾ; ਮੈਂ ਸੰਧਿਆ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਘਰ ਆਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਪੁਖਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੰਧਿਆ ਪੂਜਾ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਕੇ, ਮਾਹੇਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਨਿਬੜ ਗਏ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਨਿਆਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਜਪ ਕਰੋਗੇ? ਸਾਰੇ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋਗੇ? ਦੱਸੋ।" ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਜਪਾਂਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਹ ਤੇ ਆ ਸਕਣ।" "ਹੇ ਹਰੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਲੋਕ-ਕਲਿਆਣ ਵਾਸਤੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ "ਓਮ" ਆਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗੌਤਮ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਪਿਨਾਕੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੇਵ, ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਬੈਠ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮਹਾ-ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਾ, ਹਨੁਮਾਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।