ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦ ਪੰਡਿਤ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਹੀ ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਰਾਇਣ ਸਵੈਂ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਕਾਰ ਵੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ। ਹਰੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਅਗੋਚਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਚਿਆ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਪਜਿਆ ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚਾਰੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮੂਨੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਸਮੂਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ? ਉਹ ਤਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਤਪ, ਯਜ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਉੱਤਮ ਫਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ। ਸਿਰਫ ਇੱਛਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਪਲਬਧੀ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇਕਰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਮੂਨੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਪਰਮ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭੌਹੀਂ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮੂਨੀ, ਕੇਸ਼ਵ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ? ਲੋਕ ਉਸ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੋ, ਹਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਹੀ, ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹਰੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਜਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਦੁਲਭ ਹੈ ਤੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੈਂ ਵੈਕੁੰਠਪਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਪਲ ਦੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਸਤਸੰਗ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਵਿਨਾਸੀ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹਨ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਨੇਕ ਲੋਕ, ਪਰਛਾਈ ਵਾਂਗ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਐਸਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ। ਪਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਮਾਧਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਚਲ-ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੇਵਲ ਉਸਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੌਣ ਇੰਦ੍ਰਿਅਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਮੁਕਤਿਦਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਹਰੇਕ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਦਕਿ ਮੌਤ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸੇਵਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਿਆ, ਉਚਾਰਿਆ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਆਦਰਿਆ ਅਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿਰੋਧੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕਾਰਣ ਤੇ ਕਾਰਣ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਜੋਗੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਆਪ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸੁਖਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪਤਲਾ ਤੇ ਮੋਟਾ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਅਜਨਮਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਤੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਹਰੀ ਸਦਾ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਠੀਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ। ਤੁਸੀਂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸਨਾ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਕਥਾ ਐਸੇ ਸਤਸੰਗ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਆਦਿ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਧਾਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਅਚ੍ਯੁਤ। ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਰਾਜ, ਸੁਗਤਿ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਤੋਖ ਲਈ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ: ਅਹਿੰਸਾ, ਸਤ, ਅਚੌਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਅਤੇ ਅਪਰਿਗ੍ਰਹ। ਇਹ ਮਨ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਰਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਭਿੱਖਾ ਲੈਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਰੀਰਕ ਵਰਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਵੇਦ ਪਾਠ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਿਫਤ-ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ। ਚੁਗਲੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਾਚਿਕ ਵਰਤ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਸਿਫਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਲਿਨਤਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਕੇਵਲ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਕਰਕੇ ਹੀ। ਐਸੇ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।