ਇਕ ਵਾਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ੌਣਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ Indraprastha ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ Indraprastha ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਾ! ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ Indraprastha ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸਦੇ ਕਾਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਜਿਹੜਾ ਪੂਣ ਕਠਿਨ ਵਰਤਾਂ—ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਪਾਰਾਕਾ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ—ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਰਾਜਾ! ਜਿਹੜਾ ਪੂਣ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਸੂਤ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ Saubhari ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ Indraprastha ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣੀ, ਫਿਰ ਉਹ Hastināpura ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ Duryodhana ਆਦਿ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ Indraprastha ਆਏ। Dvārakā ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ Govinda, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ, ਦੀ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਇਥੇ Śiśupāla ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। Śiśupāla ਵੀ, ਇਥੇ ਮਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ Śiśupāla ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੁੰਦ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਭੀਮ-ਕੁੰਡ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ, ਅੱਧੀ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। Indraprastha ਦੇ ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭੀਮ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਅਚੁਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਪੂਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਣ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕਦਮ 'ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ Śakraprastha ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ Indraprastha ਦੇ ਭੀਮ-ਕੁੰਡ ਆਦਿ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, Śaṅkara ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਠੀਕ ਮੰਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮੰਤਰ ਗੈਰ-ਵੈਸ਼ਣਵ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਦੋ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਗੈਰ-ਵੈਸ਼ਣਵ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ। ਵੈਸ਼ਣਵ ਗੁਰੂ, ਜੋ ਦੋ ਮੰਤਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਚਾਰਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕੱਟਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼) ਨੂੰ ਅਚਾਰਿਆ ਦੀ ਸਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਦੋਂ ਗੁਰੂ ਮੰਤਰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ—ਤਾਪ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਨਾਮਕਰਨ—ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਪ—ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਛਾਪ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ—ਸੰਪੂਰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁੰਡ੍ਰ—ਸਿੱਧਾ ਚਿੰਨ੍ਹ—ਲਾਉਣਾ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਨਾਮ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਮੰਤਰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਨਿਆਸ ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮੰਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਆਸ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਿਆਸ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਨਿਆਸ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕੋਈ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸਚ ਹੈ। ਨਿਆਸ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਉਸ ਦਾ ਵਕਲਪ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਣਵ (Oṃ) ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਵ ਅੰਤਰਨਿਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ Oṃ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। Oṃ ਪ੍ਰਣਵ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਹੈ; ਹਰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ Oṃ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਅੱਖਰ 'Oṃ', ਫਿਰ ਦੋ 'namaḥ', ਅਤੇ ਫਿਰ 'nārāyaṇāya'—ਇਹ ਪੰਜ ਅੱਖਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਸਭ ਲਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। Nārāyaṇa ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਇਸ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ, ਪ੍ਰਣਵ ਇਸ ਦਾ ਬੀਜ, ਸਦਾ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੇਵੀ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਬਦ 'Oṃkāra', ਦੂਜਾ 'namaḥ', ਤੇ ਤੀਜਾ 'nārāyaṇāya'—ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, Indraprastha ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਭੀਮ-ਕੁੰਡ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸੂਤ ਜੀ ਅਤੇ Śaṅkara ਜੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ।