ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਬੜੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ-ਪੁਰਾਤਨ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਵੀਅਤ ਤੇਲਾਂ ਨਾਲ ਚੋਟੀ-ਚੋਟੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਮਨਮੋਹਕ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤਭਾਮਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਪ੍ਰਿਯ ਜਾਮਬਵਤੀ ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਅੱਠ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਉੱਤਰੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਥੱਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਸਨ ਉੱਤੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮੰਡਪ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਜੋ ਹਲ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵੀਅਤ ਗਹਣਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਮਧੁਰ ਮਦਿਰਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਸਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ। ਉਥੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਹਨ, ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵੀਅਤ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ੀਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਥੱਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਸਨ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦਤ, ਬਦਲੀ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਨਰਮ ਬੇਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਗਲ੍ਹ ਸੋਹਣੇ, ਨੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਗਰਦਨ ਲਚਕੀਲੀ, ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਸਤਕ ਤੇ ਮੁਕੁਟ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ, ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਗਹਣੇ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਿਯ ਸੇਵਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗਾਇਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਸ਼ੁੱਧ ਅਸਤਿਤਵ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਅਨਾਦਿ, ਅਨੰਤ ਚੇਤਨਾ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦੀਵੀ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਅਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਹਨ; ਉਹ ਬਦਲੀ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਨੀਲੇ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਮੋਹਕ ਅਤੇ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੁੜੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕੁਟ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਲ੍ਹ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਿਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ, ਬੋਲ, ਅਤੇ ਦਿਲ-ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਹਿਲਾਓ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਰਸਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਣਵ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕੁਮਾਰ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਜਨਕ ਵਰਗੇ ਵੈਸ਼ਣਵ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਚੁਪਚਾਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਅਰਧ-ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮਣਕਾ ਹੈ, ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਜੋਤ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਜੋ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮੰਡਪ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਹਨ। ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਸਰ, ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਪਏ ਹਨ। ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਮੁਕੁਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਰਬਾਨ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਮੁਕੁਟ, ਕੁੰਡਲ, ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦਰਬਾਨ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦਰਬਾਨ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਦੇ ਸਤੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਣ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਉਗ੍ਰਤਪ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ। ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅੱਗ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਮਨਾ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਯ' ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਸ਼ਬਦ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।