ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੰਗਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਆ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਪੂਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।" ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੋਵਿੰਦ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਿਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਆਕਰਸ਼ਕ ਮੂਰਤੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਤ੍ਰਿਭੰਗੀ ਭੰਗੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹਨ, ਮੋਹਕ ਤੇ ਨਰਮ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ। ਬਾਹਰ, ਯੋਗਿਕ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਲਲਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ—ਜੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਮੁਢਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਗੁੜੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਲਲਿਤਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਆਮਲਾ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਧਨਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਹਰੀਪ੍ਰਿਆ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖਾ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਯੋਗ ਆਸਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ। ਰਾਧਾ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ, ਚਿਤਰੇਖਾ, ਚੰਦ੍ਰਾ, ਮਦਨਸੁੰਦਰੀ; ਪਿਆ, ਮਧੁਮਤੀ, ਚੰਦ੍ਰਰੇਖਾ, ਹਰੀਪ੍ਰਿਆ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਹਨ। ਰਾਧਾ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਧੀਆ ਆਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਮੋਹਕ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਵਿਚ ਸਜੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਖਿੜ-ਖਿੜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਗਣਨਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋਰ ਗੋਪੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਉਜਲੇ ਨੈਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਦਿਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਸ ਦੀ ਗੁੜੀ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਾਲੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ, ਕਮਲ-ਜਿਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ, ਦਿਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਤਰਸਦੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ, ਲੁਕਵੇਂ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਕੁੜੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਭਾਵਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਨਿਰਲੱਜ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਦੀਆਂ; ਬਾਹਰ ਪੰਡਾਲ, ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ। ਇੱਕੋ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਇੱਕੋ ਉਮਰ, ਇੱਕੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼, ਇੱਕੋ ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਤੱਬ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਗਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ। ਇੱਕੋ ਸੁਰ ਤੇ ਗੀਤ, ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸ੍ਰੀਦਾਮਾ, ਉੱਤਰੀ 'ਤੇ ਵਸੁਦਾਮਾ। ਪੂਰਬੀ 'ਤੇ ਸੁਦਾਮਾ, ਦੱਖਣੀ 'ਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਆਸਨ ਤੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਹਲ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ। ਅੰਦਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਆਲਤਾਰ ਉੱਤੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਤੋਕ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੁਭਦਰਾ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ ਹਨ। ਉਹ ਸਿੰਗ, ਵੀਨਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਲਾਠੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਦਭੁਤ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈਰਾਨ। ਅਣਗਿਣਤ ਗੋਵਿੰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਪਿਘਲਦੇ ਧਾਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕੰਧ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮੋਹਕ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਸਾਹਮਣੇ, ਮਹਾਨ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਰੁੱਖ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚੇਤਨਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਣ। ਉਹ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਵਲਕਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਮਕਰ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ। ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਹਥਿਆਰ; ਅਣਾਦਿ-ਅੰਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ। ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਭਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਨਰਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਦਿਵ੍ਯ ਲੇਪ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ; ਨਾਲ ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤਭਾਮਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੁਲਕਸ਼ਣਾ। ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ, ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਜਾਂਬਵਤੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਅਤੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀਆਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ। ਸੇਵਕ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨ; ਵੱਡੇ ਉੱਤਰੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਉਥੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਰਤਨ-ਮੰਡਪ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਵਿਚਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ। ਉਥੇ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਹਲਧਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅੰਤਹਿਨ ਪਿਆਰੇ, ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਕਮਲ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਨਰਮ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧੁਰ ਮਦ ਪੀਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਚਮਕਦੇ। ਇਛਾ-ਪੂਰਨ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਰਤਨ-ਮਹਿਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਵਿਚਕਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ।