ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਗੋਕਰਨ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ-ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚਾਹੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਗੋਕਰਨ ਵਿਚ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੈਲਾਸ ਸ਼ਿਖਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗੋਕਰਨ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਹੁਣ ਮੈਂ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਕ ਗਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਸ, ਇਕ ਸ਼ੁਭ ਪਹਾੜ ਦੀ ਹੱਦ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਕਰਕਟਾ ਨਾਮਕ ਇਕ ਭਿਲਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕਰੂੜ ਸੀ; ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਮਾਰੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ, ਜਿਹੜੀ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛੇਵੀਂ ਮਿਠਾਈ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਉਪਾਅ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਭਿਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ; ਕਾਂਕੜ (crab) ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਜਦ ਭਿਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਇਆ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਈ। ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਦੌੜੀ, ਤੇ ਕਾਂਕੜ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆ। ਉਥੇ, ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਢ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਿਲਾ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਪਾਪੀ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ ਗੋਕਰਨ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਈ। "ਰਾਜਨ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸ਼ਿਖਰ ਤੇ, ਮੈਂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣਿਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗੋਕਰਨ ਵਿਚ ਜੋ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ—ਇਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁਤ੍ਰਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। "ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਇੱਥੇ, ਰਾਜਨ, ਬਾਣਾ ਦੈਤ ਨੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਨ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ, ਨਾਰਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਥੇ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਸਚਰਜਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। "ਇਹ ਵਰਨਨ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਵੇਂ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ—ਉਹ ਧਰਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੇਰੰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਵਿਚ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ-ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਆਇਆ; ਉਹ ਬੁਧਿਮਾਨ, ਇਸ ਮੋਹਕ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮੂਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। "ਉਹ ਕੇਲਾਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਆਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਉਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤ ਮਿਲੀ, ਨਾ ਹਾਰ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੁਦ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਆਏ। ਕੇਲਾਸ ਤੋਂ, ਮਹੇਸ਼ਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਆਏ; ਦੋਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮਸਕਾਨ ਕਰੀ। "ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਆਏ; ਸ਼ਿਵ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿਚ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਿਖਾਈ; ਉਥੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੇਲਾਸ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। "ਮਾਧਵ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਹ ਦੋਵਾਂ-ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਹਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। "ਹੁਣ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਸੱਤ ਘਾਟਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਵਰਨਨਾ; ਇਹ ਸਥਾਨ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਵੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। "ਉਥੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਉਤਮ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—ਸੋਮਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਅਤੇ ਦੱਤਾ—ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ; ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਵੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੰਗਿਰਸਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਨਮੇ। ਪੁਲਹ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ—ਦੰਭੋਲੀ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬੜੀ ਨਰਮਤਾ ਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।