ਇੱਕ ਵਾਰ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਮਗਨ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੇ, "ਅਰੇ, ਤੂੰ ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ—ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਸੀ—ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਗਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਭੈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਭਾਵੇਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਖਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਈ ਸਾਧੂ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਖੜੇ ਵੇਖੇ। ਡਾਕੂਆਂ ਸਮੇਤ ਦੰਡਕਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੰਡਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਲਈ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।" "ਅੱਜ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਤੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਕੀ ਹੈ।" ਦੰਡਕਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਦੰਡਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਵਿਸ਼ਨੂ-ਪੰਚਕਾ ਦਾ ਉਤਮ ਵਰਤ ਕਰ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਦੰਡਕਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਪੰਚਕਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਵਸਥਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ।" ਸੁਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਸਲਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੌ ਗਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੀ ਮਾਪ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਦਵਾਨ ਦੂਜਾ-ਜਨਮੀ, ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਧੀਆ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ-ਜਨਮੀ, ਜੇ ਧਰਤੀ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਆਪ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਦੂਜਾ-ਜਨਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁਣ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਪੁਣ, ਇਕ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਬਲਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੁੰਗਾ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰਾ ਜਾਂ ਰਤਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ਾ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਉਪਵਨ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਦਾ ਪੁਣ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ਾ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਕੁਵਾਰੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜੋ ਕੁਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਦੂਜਾ-ਜਨਮੀ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਪੱਤਾ-ਪ੍ਰਚੰਡ (ਹਵਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ ਦੂਜਾ-ਜਨਮੀ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁਵਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁਵਾਰੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇ ਉਹ ਅਣਜਾਣੇ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਵਜੋਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ।