ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਪੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ, ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਪੇਟ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿੰਦੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਘੜੀ ਆਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਰ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਯਮਲੋਕ ਲੈ ਗਏ। ਉਥੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਰਾ ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੰਤਰੀ, ਦੱਸੋ, ਇਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਕੀ ਹਨ?" ਮੰਤਰੀ ਚਿੱਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਂ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਠੋਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।" ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਗੰਦ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਸੌ ਮਾਨਵੰਤਰਾ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਠਾਂ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ ਇਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਦੀ ਜਨਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ।" ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ। ਉਥੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕੀ, ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮਿਆ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗੰਦ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਕਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰਿ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਥੱਲੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਪੀ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਕਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਬਰਾ ਦੇ ਘਰ ਆ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੰਸ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਇਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰਿ ਲੋਕੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਰੀਂ ਧੋਏ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਨੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੂਤ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਟਕ ਕੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ (ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ) ਚੰਡਾਲੀ ਜਾਂ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ ਮੁੰਡਾਏ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਖਾ ਛੱਡੇ, ਅਤੇ ਦੋ ਗਾਹਾਂ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਛਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੇ ਚੰਡਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਧੀ ਜਾਂ ਪਤ੍ਰਾਣੀ (ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ) ਕੋਲ ਭਟਕ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਪਸ਼ੂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਕੇ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ। ਯਜਨ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਭੈਣ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗੋਤ ਦੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜੋੜੇ ਪਸ਼ੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਗਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਯ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਗਧੀ, ਸੂਰਣੀ, ਬਾਂਦਰਣ ਜਾਂ ਮਹਿਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਗੋਬਰ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਲ ਤੱਕ ਰਹੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਤ ਖੜਾ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਕਾਮ ਵੱਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ, ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਪੰਜ ਦਿਨ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ, ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਕੰਡਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਔਰਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਨੀਚ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਵਰਗ ਦੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪੁਰਸ਼ ਘਿਉ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਾਏ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਭਟਕ ਕੇ ਦੂਜੇ ਪੁਰਸ਼ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ ਅਤੇ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਦੂਜੇ ਪੁਰਸ਼ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਾਸਨਾ ਵੱਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੀ ਗੰਦ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਖਾ ਲਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ?" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।