ਭੀਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਡਿਗ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਡਾਕੂ ਵਰਗੇ ਭੀਮਾ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਭੀਮਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭੀਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਇਆਯੋਗ ਸਮਝੋ। ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗੀ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਭੁੱਖੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ—ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੇਰਾ ਚੌਲ ਲੈ ਲੈ, ਇਹ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾ ਲੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ।" ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਮੇਰੇ ਨਾ ਕੋਈ ਪਿਓ ਹੈ, ਨਾ ਮਾਂ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਭਰਾ; ਨਾ ਵਿਆਹਤਾ, ਨਾ ਮਾਇਕਾ—ਸਾਰੇ ਮਰ ਗਏ, ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਛੱਡ ਕੇ। ਮੈਂ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ, ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਮਿਹਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਹਰੀ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵੀ ਰਹੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।" ਭੀਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਸੁਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਭੀਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਭੀਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ: "ਅੱਜ ਜਾਂ ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ—ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ਧੋਣੇ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੁਜਜਾਤੀ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਚੁਪਚਾਪ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਚੋਰ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਾਠੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਚੋਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਲਾਇਣ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਏ। ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆਏ, ਅਤੇ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਵੀ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ। ਉਹ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਭੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਹੁਣ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ ਜਾਗਣਾ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਭੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਪਰ-ਸਤ੍ਰੀ ਗਮਨ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਿਨ ਘੀ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਧੰਨ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਧੰਨ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਯਾ ਉੱਤੇ ਕਰਵਟ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭੀ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਵਨ ਜੀਵ ਨਹੀਂ।" "ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕਰਦੇ ਹਨ: 'ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਜਗਤਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।'" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਦੌਲਤ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਸਾਰੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ।" "ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੰਦ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ; ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਜੋ ਇਸ ਦਿਨ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪ ਚੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਬੀਮਾਰ, ਲੰਗੜੇ, ਖੰਘ ਵਾਲੇ, ਜਲੋਦਰ ਜਾਂ ਕੋੜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਜੀਵ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ; ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜਿੰਨੇ ਲੁੰਬੇ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਲੁੰਬੇ ਲਈ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਨੁੱਖੋ!" "ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ—ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਜੋ ਫਲ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ/ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ...