ਸੁਣੋ, ਸ਼ੌਣਕ ਜੀ! ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਸੂਈ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਬ ਸਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤ ਤਪਦਾ ਲੋਹਾ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੰਯਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਵੈਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਇਕ ਬੂੰਦ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ—even ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ—ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਦੁਜਾਤੀ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਔਰਤ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਦੁਜਾਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਜਲ-ਥਲ ਦੇ, ਦੁਜਾਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਸ਼ੌਣਕ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜੋ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦਾ ਸੀ। ਦੁਆਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਦਈ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੁੜ ਵੱਡੇ ਵਪਾਰੀ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਭੀਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ—ਇਹ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਵਾਰ ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂ। ਉਹ ਬਾਹਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਮਾਲਕ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਮਝੋ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਯਾ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਜਾਵੇਗੀ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਭੁੱਖੇ, ਸੁਣ! ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਚੌਲ ਲੈ ਕੇ ਪਕਾ ਲੈ ਤੇ ਖਾ ਲੈ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਮਾਪੇ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਵਹੁਟੀ ਜਾਂ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਨਹੀਂ—ਸਾਰੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਬਚੀ ਹੈ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਚਲੇਗੀ।" ਭੀਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭੀਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਭੋਜਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਭੀਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਅੱਜ ਜਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ। ਜਦ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।" ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਜੋ ਕਰਮ ਉਸ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਰਨ ਧੋ ਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚਰਨ ਧੋਣ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਚੋਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾ ਕਿਵਾੜ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੋਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦੂਤ—ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ—ਉੱਥੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨਿਰਪਾਪ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਦੀ ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਬ ਸਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੌਣਕ ਜੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?" ਸੂਤ ਜੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਵੇਂ ਦਰਸਾਵਾਂ? ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਵਧੀਆ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਹੈ।" "ਇਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਲਈ ਜਾਗਣਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਿਨ ਘੀ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਰਤੀ ਧੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਧੰਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਮਹਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਪਲਟਣ ਵੇਲੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।" "ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਜਗਤਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।' ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਿਨ ਅਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਦੌਲਤ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ—all are condemned." "ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਅਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੰਦਗੀ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵਿਲਾਸਤਾ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ੌਣਕ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।