ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਮੈਨੂੰ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਨੌਮੀ, ਕੁੰਭ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ, ਤੇ ਮੈਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਯੰਤੀ ਦਿਨ ਹਨ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ (ਦੁਰਗਾ ਅਸ਼ਟਮੀ), ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ—ਇਹ ਛੇ ਜਯੰਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁੰਨਦਾਈ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਜਨਮਾਅਸ਼ਟਮੀ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹੀ ਫਲ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਣ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਾਲਾਂ ਜਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤਿਲ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ, ਜਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੂੰਏ, ਪੋਖਰ ਜਾਂ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਪਾਲਣਾ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਪਿਤਾਮਹ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕਿਸ-ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?” ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕਾਰਤਵੀਰਯ, ਕਰਣ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਗਰ, ਦਿਲੀਪ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਗੌਤਮ, ਗਾਰਗਯ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਲਮੀਕੀ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਿਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧ, ਫੂਲ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅੱਧੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾਇਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਰਾਧਾਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਿਰਦਈ ਦਾਨਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਸੌ ਪੀੜੀਆਂ—ਪਿਛਲੀਆਂ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ—ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਯੰਤੀ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਸਤਯੁਗ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਜਣੇਉਧਾਰੀ ਜਗਦੇ ਰਹਿ ਕੇ ਪਦਮਨਾਭ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਪਾਪ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਦਿਨ, ਕਥਾਵਾਚਕ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਗੰਧਤ ਫੂਲਾਂ, ਧੂਪ, ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀਪੂਰਵਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣੀ, ਨਾ ਝਗੜਾ, ਨਾ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਖਿਰਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।