ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਿਥੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਬਾਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਬਾਗ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਲਗਾਏ, ਪਾਲੇ, ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਛੂਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਾਲ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰਥ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵੀ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਛੂਹਦਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਚੰਗਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਹਰ ਫੁੱਲ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਮਾਲਾ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਨਰਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਧਾਤਰੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਲਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਧਾਤਰੀ ਮਾਲਾ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਜਦੋਂ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਜਾਂ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ, ਸਿਰ, ਗਲ, ਕੰਨ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਧਾਤਰੀ ਰੁੱਖ ਨੇੜੇ ਯਜਨ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਤੀਰਥ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਧਾਤਰੀ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਕਾਤਿਕ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਜਾਂ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੇਠ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਵੈਕੁੰਠ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਪਾਣੀ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਾਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਨਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਖਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿਤਯਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਬਾਗ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਭਖਸ਼ਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਆਸੀਮਰਦਨ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾ ਕੇ, ਬर्तन ਤੋੜ ਕੇ ਕਿਉਂ ਗਿਆ? ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾ ਕੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਨਿਰਦਈ!' ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਛੱਡ ਗਈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਫਾਂਸ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ। ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਮੜੀ ਦੀ ਫਾਂਸ ਕੱਟੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕੋ, ਕਿਸ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਕੀਤਾ; ਇਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।' 'ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਯਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।' 'ਇੱਕ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਤੇ ਸੌਂ ਗਿਆ; ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਭੋਗਿਆ।' 'ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਪਦੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਲਾਟ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ।' 'ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ; ਫਿਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।' 'ਜਨਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗਿਆ; ਪਰ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ।' ਹੁਣ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।