ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਜੇ ਜੋ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਮਰਨ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਰਤ ਕਰੇ ਤਾਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ! ਇਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਹਨ: ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਨੌਮੀ, ਕੁੰਭ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਮੀਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ (ਜੋ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ) ਅਤੇ ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਛੇ ਜਯੰਤੀਆਂ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁੰਗਲ ਦਾਇਕ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ ਜਨਮਾਅਸ਼ਟਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਰੋਜ਼ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਤਿਲ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰੋੜਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰਾ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੂਆਂ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਸਚਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਕਾਰਤਵੀਰਯ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਗਰ, ਦਿਲੀਪ, ਕਾਕੁਤਥ, ਗੌਤਮ, ਗਾਰਗਯ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਜਾਮਦਗਨਯ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਟਮੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਹਰ ਸਾਲ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਜਨਮਾਂ-ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਜੇ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਹੀ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਕੇ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤਰ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਅੱਧ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਸਥਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਨੇ ਨਾ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਵਰਗਾ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਨਾਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਰਾਧਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵਰਤ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਖਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੌ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਅੱਗਲੇ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਯੰਤੀ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਵਰਤ ਵੀ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ। ਚਾਹੇ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਜਾਂ ਕਲਿ ਯੁਗ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾਇਕ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਠਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਿੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਘੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਕੀ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁਖ, ਨਾ ਝਗੜਾ, ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਜਾਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।