ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾ ਜਨਮੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ, ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਘੋਰ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਯੁੱਗ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਲਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਜਾ ਜਨਮੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨਾ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੂੰਗਾ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪੁੰਨ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਾਪੁਰੁਸ਼ ਦਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁਆਰੀ ਕੰਨਿਆ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਪੱਤਾ ਛਾਂਵ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਦਰਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁੱਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁੱਢੀ ਗਾਂ, ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵੀ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਲ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਦਾਨੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਦੋ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੂਧ ਦੀ ਖੀਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਿਉ, ਦਹੀਂ, ਛਾਂਚ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਥੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦਾਨੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੱਟ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੋਫੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਸਨ ਜਾਂ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਸੌ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਔਖਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਭਗਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੁਸਤਕ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਅੱਖਰ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਗੁੜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗੰਨੇ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਮਕ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪੁੰਨ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਦਾ ਦਾਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਬਿਨਾ ਭੋਜਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਯੋਗ੍ਯ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੰਨੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਨੇ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਨਵਾਂ ਸਰੀਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਈ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਤੇ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ।