ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮੂਲ ਭਾਗ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਚਾਰਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵੀ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਦਾ ਅਧ੍ਯਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਗਜਨਿਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਧੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧ੍ਰੂਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਦੇਹ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਤਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਸੁਣੇ। ਉੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓਗੇ। ਲੋਕੋ, ਸੁਣੋ, ਹਰੀ ਦਾ ਅਦੁੱਤੀ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਛਿਤ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਦੇ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਬਾਹਠਵੀਂ ਅਧ੍ਯਾਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਦਯਾ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।" ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਹੈ, ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਦਯਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ 'ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੂਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੀਨੀ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਮੰਤਰ ਦੇ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਚ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਅਜਾਣ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾਨ ਤੋਂ ਕੋਈ ਪੂਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਦੁਜਾਤੀ ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣੀ ਅੱਗ ਨਿਗਲ ਲਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਦਾ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਰੰਗ ਦਾ ਹਿਰਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਦੁਜਾਤੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਾਂ ਹੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪਿਆ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਉਂ ਹੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਮਿਲੀ ਚਿੜਵੀਂ ਜਾਂ ਖੇਡ ਲਈ ਸikka ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਰੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਛੋਟੀ ਮੁਦਰਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਤਨੇ ਦਿਨ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਰਵੀਰਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਿਰਦਈ ਸ਼ੂਦਰ ਕਾਲਦ੍ਵਿਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਦੂਤ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ; ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ, ਦੱਸੋ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕੀ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ?" ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਪਾਪੀ, ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਲਕ ਦਾ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਸਦੇ ਕੋਲ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਦਾ ਇਕ ਕਣ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਓ।" ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਮਨਵਤਰਾਂ ਲਈ, ਸੱਪ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦਈ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਤੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਮਿਲੇਗਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਪੱਥਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਪ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜਾ ਪਾਈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਸੱਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਤੋਂ ਚਿੜਵੀਂ ਤੇ ਇਕ ਛੋਟੀ ਮੁਦਰਾ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੀ। ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹਰੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਦਯਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਯਮ-ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਲੈ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫੰਨ ਕੱਟ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ; ਯਮ-ਦੂਤ ਉੱਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਘੀ ਮਿਲੀ ਚਿੜਵੀਂ ਤੇ ਛੋਟੀ ਮੁਦਰਾ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਧ੍ਯਾਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਸਰਵਜਨ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਲਸੀ ਲਈ ਦਯਾ ਕਰਕੇ।" ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਬਾਗ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।