ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਨੇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਟਿਕਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਇਹ ਪ੍ਰਯਾਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਅਠਤਾਲੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਓਸ ਸਮੇਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮਾਧਵ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ "ਮੰਗਲ ਹੋਵੇ" ਆਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਲੋਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਦਾ ਯਗ੍ਯ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਰਹੋ, ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਤੂੰ ਆਪ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਮਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੁਕਦਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸਾਧੂਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਉਹ ਯਗ੍ਯ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਯਗ੍ਯ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਉਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਸਿਲਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਗੁਪਤ ਮਾਰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਰੀਬ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ, ਯਗ੍ਯਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਯਗ੍ਯ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯਾਗ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਉਨੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸੋ—ਇਹ ਤੀਰਥ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ, ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਕਰਮ ਦਾ ਮਾਰਗ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਹਰਿ ਦੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਦੈਤ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰਿ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਤੂਲਸੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਦੁਧ ਪੀਣੀ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਰਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਲਿੰਦ, ਸ਼ਵਪਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੋਣ। ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਸਿਰਫ ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਜਿਹੜਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਹਰਿ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਨਦੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੱਥ ਤਾਲੀ ਵਜਾ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤਾਲੀ ਨਾਲ ਭੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸ਼ੰਕਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂਆਂ, ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ।