ਇਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਫਿਰ, ਇਸ ਦੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਾਂਗਾ।" ਦੂਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਸ ਹਾਥੀ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨੀ ਵਸਤੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਇਕ ਹੋਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਘ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਆਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਪੀਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।" ਰਥਚਕ੍ਰਾ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਣਛਾਂ ਅਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" ਇਕ ਹੋਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਜੂਆ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋਲੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲੇ, ਜੀਭਾਂ ਲਟਕਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲ ਆਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੇਦ-ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਥੋੜੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤੇਜ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਓਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੋਕੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਆਖਦੀਆਂ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।" "ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਡਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ? ਸੋ, ਆਪਣਾ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਪੈਰ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ।" ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿਦੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ, "ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੰਗੋ; ਜੇ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਆਖਦੀਆਂ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਤੂੰ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਜਨਮ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ, "ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ; ਉਥੋਂ, ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਗਿਆ; ਉਥੋਂ, ਸੇਤੁ ਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਵੇਣੀ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ-ਕਾਂਚੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖੇ।" "ਇਥੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੀਵ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਉਤਕਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਚੌਥੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਸੌ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀ, ਉਥੇ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਗਯਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿਤਾ।" "ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਜਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਲਾ ਅਤੇ ਸਰਯੂ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਲ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਛੂਹੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲ ਹੈ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਨਿਯਮਤ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਕਾਸ਼ੀ, ਉਮਾਪਤੀ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਗਿਆ।" "ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨਿਕਰਨਿਕਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ-ਕੂਪ 'ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੁੜ ਪ੍ਰਯਾਗ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸਵੇਰੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਉਥੋਂ ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹੈ।" "ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਨ; ਉਥੋਂ, ਮਥੁਰਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਰਾਂਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ।" "ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ, ਅਸੀਕੁੰਡ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਗੰਗਾ, ਧ੍ਰੁਵਾ, ਅਕਰੂਰਾ, ਕੇਸ਼ਿਕਾਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਾਟ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਦੋਵਾਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ-ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।" "ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਪਤ, ਅਤੇ ਸਭ ਲਕੜੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ; ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਜਾਂ ਪਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੈ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੇਦਾਰ ਆਇਆ।" "ਉਥੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੰਸਾ ਦੇ ਜਲ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮਹਾਂਪਵਿੱਤਰ ਹਰਿਦਵਾਰ ਆਇਆ।" "ਉਥੇ, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਥੇ ਵੀ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਵਿਧੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।" "ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਵਿਮਲਾ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਉਸ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਆਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਵਾਰਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਇਆ; ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਤਾ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਉਹ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਭਗਤੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਉਥੋਂ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਸ ਵਿਖੇ ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸਨਾਨ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ-ਦੇਵਾਂ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।