ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰਸਪਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਰਾਹ ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ ਹੋਈ, ਇਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਘਰ, ਪਤਨੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ।" "ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖੇਡ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਨਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਨਾਸਵਾਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ।" 'ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ, ਵਿਮਲਾ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਗਈ; ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਪਾਣੀ-ਰਹਿਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਭੁੱਖ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਥੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਦੂਰੋਂ ਉਸ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: "ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ।" "ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਡੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਿਟ ਜਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੀ ਲਵਾਂਗੇ।" "ਅਸੀਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ; ਘੜਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ..." ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਚਲੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮ ਮਾਸ ਖਾਏ।" "ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।" ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਹਾਥੀ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਕਿੰਨੀ ਵਸਤੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ?" "ਮੇਰੇ ਬਾਘ-ਮੂੰਹ ਲਈ ਵੀ ਪੀਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।" ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਥਚਕ੍ਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੂਏ ਲਈ ਪਾਸੇ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" "ਉਹ ਜੂਏ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਲੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਝਪਟ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲੇ ਹੋਏ, ਜੀਭਾਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੇ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ; ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇੜੇ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ: "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।" "ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਚਰਨ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿਦੱਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਚਾਹੋ, ਮੰਗੋ; ਜੇ ਮੈਂ ਦੇ ਸਕਾਂ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਦ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੀ ਪੀੜਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੈ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ; ਉਥੋਂ, ਦ੍ਵਾਰਕਾ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਸੇਤੁ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪੂਲ ਹੈ।" "ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਾਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਸਭ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਫਿਰ, ਮੈਂ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੇਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ-ਕਾਂਚੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖੇ।" "ਜਿੱਥੇ ਮਰਨ ਤੇ ਜੀਵ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੁ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਉਤਕਲਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਛਿਤ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ," "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।" "ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਸੌ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਉਪਜੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਫਿਰ, ਗਯਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਲਾ ਅਤੇ ਸਰਯੂ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।" "ਉਥੇ, ਮੈਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀਆਂ; ਫਿਰ, ਮੈਂ ਕਾਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਉਮਾਪਤੀ ਦਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਨਿਕਰਨਿਕਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਕੂਪ 'ਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।" "ਮੈਂ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਿਹਾ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਗਿਆ।" "ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਨ; ਉਥੋਂ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਰਾਂਤੀ ਨਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਅਸੀਕੁੰਡ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਗੰਗਾ, ਧ੍ਰੁਵਾ, ਅਕਰੂਰਾ, ਕੇਸ਼ੀਕਾਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਾਟ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।" "ਵੱਡੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।