ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਨਾਮਕ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਲੌਹਿਤਯਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਚੂਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਰਤੋਯਾ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਰਮ ਟਾਪੂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਰਾਜਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੋਣਾ ਅਤੇ ਜੋਤਿਰਾਥਿਆ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਗ્નਿਸ਼੍ਠੋਮ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇਠਠ, ਸ਼ੋਣਾ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਾਂਸਾਂ ਦੀ ਝਾੜੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਜੀਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਭ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਜੀਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕੋਸਲਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਾਲਾ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਭ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੁਸ਼੍ਪਾਵਤੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਦਰੀਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜਮਦਗਨੀ ਜੀ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਉਥੇ ਰਾਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਜੀਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਜਿਤਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਠਠ, ਮਤੰਗ ਦੇ ਕੇਦਾਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼੍ਰੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਭੰਡਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਭ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਵਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਾਵੇਰੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਵਰਗਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਥਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਘਾਟ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗੋਕਰਣ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਤਪਸੀ, ਯਕ੍ਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਕਿਨਰ, ਮਹਾਨ ਸੱਪ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ — ਸਭ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਦਾ ਆਸਨ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਜਿਤਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤਿ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਉਸਦੀ ਬੋਲੀ ਗੀਤ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਸੰਵਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਤਲਾਬ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੇਨਾ ਨਦੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੋਰਾਂ ਤੇ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੇਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੇਨਾ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਜਪੇਯ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਵਰਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਜਿਤਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਖੰਭੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਬਜਵਨ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਵੇਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌ ਯਜ੍ਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਕੇਵਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸੌ ਅਗਿਨਿਸ਼੍ਠੋਮ ਯਜ੍ਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਡੰਡਕ ਅਰਣਯ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵਿਪੱਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।