ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਈਆਂ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰੀ ਔਰਤਾਂ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, “ਹੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਕੰਵਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਹਿਰਦਾ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੰਵਲ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਫੜ ਲੀਏ। ਨਾ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ; ਰਾਜਾ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਗਾ?” ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਦੀਆਂ, “ਹੇ ਸਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਓ ਤੇ ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਟਾਓ। ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅਸੀਂ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਉਂ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ ਹੋ? ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਪਤੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ? ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਦੀ ਪਾਤਰ ਬਣਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੰਜਾਮ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਚਲ ਜੀਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਪਸ਼ੂ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਮਾਰਗ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋਗੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਨਤੀਜਾ ਕੇਵਲ ਪਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।” ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਝੁਕਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਲਤਾਵਾਂ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਕਾਮਾਗਨਿ, ਸਾਧੂ ਦੇ ਠੰਢੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਝ ਗਈ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਠ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਆਖਦੀਆਂ, “ਲਾਨਤ ਹੈ ਇਸ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਲਹਾੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਕੀ ਆਖੀਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਣੀਯ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨਾਮਕ ਰਾਹੂ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ? ਜੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵਾਂਗੀਆਂ, ਹੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ—ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦਤ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵਟ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖੀਏ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਆਖਦੀਆਂ, “ਧੰਨ ਹੈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਲਾਨਤ ਹੈ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਜ ਘਰਾਨਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣੀਆਂ, ਕਾਮਦੇਵ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮਨ ਤੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ।” ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੀਆਂ, ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਔਰਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਤ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਕੰਪਿਲਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦੇ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉਚਿਤ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੰਯਮੀ ਜੀਵਨ ਵਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕੰਪਿਲਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਲਯਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਲੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਲਈ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਕਿਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਡਰਾਉਣੀਆਂ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ 'ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਚਨ ਤੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ। ਇਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਡਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬੀਮਾਰ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਵੇ—ਬਚਨ ਜਾਂ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀਆਂ, ਜੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਤੇ ਬਚਨ ਤੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਣ ਦੇ ਫਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਸ਼ਿਬੀ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤਾਂ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਨਹੀਂ ਗਈਆਂ ਪਰ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇਕ ਬੂੰਦ ਪਾਣੀ ਡਿੱਗੀ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚੀਕ ਪਈਆਂ; ਮਨ ਤੇ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਫਿਰ ਛੁਟ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਬਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੋ ਸੌ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, 'ਦਵਾਰਕਾ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਲੈ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ; ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਜਣੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤਦ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: “ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਹਰੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਸ ਵਿਚ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ।